1. สมรรถนะและมาตรฐานวิชาชีพสำหรับผู้ประกอบโรคศิลปะ

คำว่า สมรรถนะ คือ คุณลักษณะเชิงพฤติกรรม ซึ่งเป็นผลมาจากความรู้ ทักษะ ความสามารถ และคุณลักษณะอื่นๆที่ทำให้บุคคลนั้นสร้างผลงานขึ้นมาได้โดดเด่น หรือมีประสิทธิภาพกว่าคนอื่นในองค์กร ส่วนมาตรฐานนั้น คือสิ่งที่ยึดเป็นหลักสำหรับเทียบกำหนด หรือคือการวางข้อกำหนดร่วมกัน เพื่อให้เป็นหลักเกณฑ์ที่ใช้จนเป็นปกติวิสัย เมื่อนำสองคำนี้มารวมกัน จะมีความหมายว่า การวางข้อกำหนดและมาตรฐานในเชิงพฤติกรรม ความรู้ ทักษะ ความสามารถ เพื่อให้บุคคลในองค์กรใช้หรือสร้างผลงานให้มีประสิทธิภาพจนเป็นปกติวิสัย

ในความคิดของข้าพเจ้า สมรรถนะและมาตรฐานวิชาชีพสำหรับผู้ประกอบโรคศิลปะนั้น คือ คุณลักษณะเชิงพฤติกรรมหรือสิ่งที่ควรปฏิบัติและยึดถือ ให้ผู้ประกอบโรคศิลปะนำไปปฏิบัติ ซึ่งได้แก่ ความรู้ทางวิชาชีพที่บุคคลพึงมี จรรยาบรรณในวิชาชีพ การเคารพสิทธิส่วนบุคคล การให้บริการทางการแพทย์ รวมไปถึงการบริการด้วยความเต็มใจ ทักษะที่ใช้ในงานทางวิชาชีพ ความรับผิดชอบในหน้าที่ รวมไปถึงด้านอื่นๆที่ได้รับมอบหมายหรือที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ควรจะมีการส่งเสริมในเรื่องคุณธรรมจริยธรรมในการทำงาน การปฏิบัติต่อผู้ร่วมวิชาชีพและผู้เข้ารับบริการทุกท่านอย่างเท่าเทียมกันและยุติธรรม ซึ่งได้มีการวางข้อกำหนดไว้เป็นลายลักษณ์อักษร เพื่อให้ผู้ประกอบโรคศิลปะนำไปใช้ปฏิบัติให้เป็นแบบอย่าง และปฏิบัติเหมือนกันทั่วทั้งองค์กร เพื่อให้เกิดความเป็นนำหนึ่งใจเดียวกัน และหากบุคคลนำไปใช้ จะก่อให้เกิดการยกระดับของวิชาชีพให้สูงขึ้นอีกด้วย 

ข้าพเจ้าคิดว่าสมรรถนะและมาตรฐานวิชาชีพสำหรับผู้ประกอบโรคศิลปะพึงมี ได้แก่

-ความรู้

-ความสามารถ

-ทักษะความชำนาญในทางวิชาชีพ

-ความรับผิดชอบ

-จรรยาบรรณ

-คุณธรรมจริยธรรม

2. กฎหมายที่นักรังสีเทคนิคควรทราบ

ข้พเจ้าคิดว่ากฎหมายที่นักรังสีเทคนิคควรทราบได้แก่ -กฎหมายทั่วไปที่เป็นพื้นฐานของบุคคลควรทราบ เพื่อการอยู่ร่วมกันในสังคม (ที่เป็นกฎหมายรัฐธรรมนูญเล่มเล็กค่ะ เป็นแบบสรุปสาระสำคัญ)

-กฎหมายเกี่ยวกับทางการแพทย์และสาธารณสุข ไม่ว่าจะเป็น พระราชบัญญัติสถานพยาบาล ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข พระราชบัญญัติการประกอบโรคศิลปะ กฎกระทรวงเกี่ยวกับการต่อใบอนุญาตหรือการขอใบอนุญาตต่างๆ รวมไปถึงกฎหมายต่างๆที่เกี่ยวกับการแพ่งและการพาณิชย์ และกฎหมายคุ้มครองลิขสิทธิ์ทางปัญญา หากเกิดการถูกฟ้องร้องหรือละเมิดลิขสิทธิ์ (เพราะข้าพเจ้าคิดว่านักรังสีเทคนิคก็คิดค้นสิ่งที่มีประโยชน์ได้มากมาย และส่วนใหญ่ก็จะละเลย เพิกเฉย)

กฎหมายข้างต้นเป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าคิดว่าควรรู้ และน่าจะรู้ไว้ใช่ว่า... ส่วนกฎหมายสำคัญที่สุดที่นักรังสีเทคนิคจำเป็นต้องรู้ คือ

-ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข ว่าด้วยการรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิค พ.ศ. 2547

-สมรรถนะและมาตรฐานวิชาชีพสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพรังสีเทคนิค (แม้ว่าจะยังไม่ออกเป็นทางการแต่ข้าพเจ้าคิดว่าควรรู้เป็นอย่างยิ่ง)

-พระราชกฤษฎีกา กำหนดให้สาขารังสีเทคนิคเป็นสาขาการประกอบโรคศิลปะ ตามพระราชบัญญัติการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. 2542 พ.ศ. 2545

-ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง กำหนดเครื่องมือหรืออุปกรณ์ทางรังสีวิทยา พ.ศ. 2549

ข้าพเจ้าคิดว่าในอนาคตคงจะมีกฎหมายที่คุ้มครองความปลอดภัยให้กับนักรังสีเทคนิค และตั้งเป็นสภาวิชาชีพรังสีเทคนิคได้ไม่นานเกินรอนะคะ

ขอบคุณอาจารย์ที่ให้เรียนวิชากฎหมาย เพราะเลือดรักวิชาชีพจะได้ข้นขึ้น ??

^O^