" จงอดทน......นะเพื่อนคาดหวังว่าจะมีสักวันที่อนุชน...รุ่นหลังจะเห็นคุณค่าของเขาเอง..เห็นคุณค่าของวัฒนธรรมท้องถิ่นตนเอง....แล้วพวกเขาเหล่านั้นจะหยิบชิ้นงานนี้นำออกมาใช้...และปรับใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อชุมชนท้องถิ่นของตนเอง...............พวกเราคือผู้สร้าง..หรือผู้ที่เป็น "พลังขับเคลื่อน" จงทำดีต่อไป ตราบใดที่ยังมีอุดมการณ์นะเพื่อน...................

 มี...นิทานที่เป็นเหตุการณ์จริง...เมื่อปลายปี งบประมาณ 44-45   เราไปศึกษาดูงานที่จังหวัดหนึ่งของภาคตะวันออกนะ  มีหญิงชราสูงวัยอายุราว 50-60 ปี จูงหลานอายุประมาณ 9 ขวบ เดินเล่นอยู่ชายทะเล....แล้วพวกเราและคณะเข้าไปทักทาย.เลยถามว่า พ่อแม่หนูน้อยไปไหนล่ะ  หญิงชราตอบว่า ... ไปหาปลาโน้นอยู่ทะเลโน้นแหละ  ...ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นว่า " ตั้งใจเรียนนะนังหนู " .....โตขึ้นจะได้สบาย นี่แหละปริญญาตรี/โท/เอกก็อยู่ใต้ท้องทะเลนี้แหละ......... พวกเราได้ยินแล้วขนลุกเลย...... นิทานเรื่องเรื่องสอนให้รู้ว่า.........................................