สวัสดีครับคุณพยาบาลผู้หลงไหลคลั่งไคล้กาแฟ

เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมทำงานของผม ทำงานตามที่ได้รับมอบหมายอย่างสมบูรณ์ ไม่เคยบ่นว่าเหนื่อยให้เพื่อนร่วมงานได้ยิน ไม่เคยดึงเพื่อนๆมาร่วมทุกข์ใจด้วย

ครูเรียกให้เข้าไปผ่าตัดปุ๊บ ผมก็ถึงที่ภายในเวลาไม่เกิน 5 นาที ผ่าไป คุยกับครูบ้าง กับพยาบาลบ้าง งานก็เสร็จ แล้วก็ไม่ได้ไปอวดใครต่อใครว่า ครูรัก ครูโปรด หรือครูเบื่อผม

ผ่านเข้ามาเดือนที่ 5 แล้ว หมอไทยพิสูจน์ตัวเองได้ดีครับ ว่าเราเป็น fellow พันธุ์ควาย อึด ด้านและทน

ผลก็คือว่า คนในสำนักงานบอกว่า ถ้า fellow รอบใหม่ส่งเข้ามาแข่งขันกัน เขาจะเลือกจากไทยก่อน

แค่นี้ผมก็ยิ้มแล้วครับ

ครูไม่เคยทราบว่าผมดื้อครับ ว่าง๊ายง่าย สั่งปุ๊บได้ปั๊บไงล่ะครับ No problem นี่คือยี่ห้อธนพันธ์

ปล. นี่ถ้าท่านปวดหัว ท่านคงไม่เรียกใช้อยู่เกือบทุกวันหรอกนะครับ

ลองไปอ่านช่วงบันทึกต้นๆสิครับ แล้วจะรู้ว่า ผมน่าสงสารแค่ไหน น้ำตาไหลอาบแก้ม หยดติ๋งๆ (อันนี้เกินความจริงอย่างหลีกไม่พ้น) เป็นโก๊ะไปก็ตั้งหลายหน

ขอบคุณครับที่มาเยี่ยม วันนี้ได้เพื่อนใหม่เพิ่มขึ้นมาอีก 2 คน