ขอบคุณ อ.ตุ๋ยมากนะคะ

พี่เขียนเรื่องนี้นึกถึง อ.ตุ๋ย ทันที  แล้วคิดว่า เดี๋ยวน้องต้องมา  อืม.....ไม่ใช่ปา-ติ-หาน  แต่เราเลือกได้จริง ๆ ....ใจส่งถึงใจค่ะ

อันความเป็นจริงสิ่งทั้งหลายมันไม่ได้มายุ่ง..

อย่างที่ว่าก้อนหินก้อนนั้นมันไม่มายุ่งกับเราหรอก..

มันจะยุ่งกับเราก็เมื่อเราอยากได้ก้อนหินก้อนนั้น..

ไอ้ตัวก้อนหินก้อนนั้นมันก็ไม่ได้มีอะไร มันก็อยู่ตามธรรมชาติ..

เมื่อความคิดอยากได้ก้อนหินก้อนนั้นจึงได้ไปยกมัน มันหนัก..

มันหนักเมื่อไหร่ล่ะ มันหนักเดี๋ยวนี้แหละ..

แต่ก่อนมันหนักไหม มันไม่มีหนักหรอก ไม่มี ยังไม่เกิด มันไม่เกิดหนัก..  

มันไปหนักตรงเราไปยุ่งกับมันนั่นแหละ ..