สวัสดีค่ะพ่อ

คำว่าพ่อ ของราณีนั้นแปลว่ายิ่งใหญ่ คำว่าครู นั้นก็ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน คำว่าพ่อ+ ครู =  ซูเปอร์ยิ่งใหญ่จริง ๆ ค่ะ

อยากบอกดร.วรภัทร์(คนไร้กรอบ) ว่ากลับจากกรุงเทพคราวนี้จะเปลี่ยนรูปค่ะ อิ อิ อ่านครั้งแรกหัวเราะดังลั่นเลยค่ะ นี่ขนาดเขียนนะค่ะ ยังมันส์ ขนาดนี้ ถ้าเจอตัวจริงมาพูดตรงหน้า ก็ไม่ต้องบอกล่ะค่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ ขอบคุณค่ะ 

ดีใจที่มีวันนี้ ดีใจจริง ๆ ค่ะ ขอบคุณ g2k ที่ทำให้ราณีมีโอกาสเจอพ่อครู หลังจากพลาดไม่เจอกันตั้งแต่เฮฮาศาสตร์ ๑ และ ๒ รวมทั้งที่ เชียงใหม่ค่ะ แต่ราณีคงทำบุญมาร่วมกับทุกคนจึงมีโอกาสเจอทุก ๆ คนค่ะ ไม่ว่าจะเป็น อ.แสวง อ.แฮนดี้ อ.ขจิต  อ.แป๋ว อ.สมพร(พี่อึ่งอ๊อบ) อ.เมตตา พี่หนิง อ.แพนด้า ดร.วรภัทร์ คุณทวีสิน พี่สิงห์ป่าสัก  คุณพนัส(แผ่นดิน) คุณจตุพร (เอก)และ อีกหลาย ๆ ท่านกล่าวไม่หมดค่ะ แต่ที่สุดผู้ชักนำเข้าสู่วงการนี้ลืมไม่ได้ท่านนั้นคือ ลูกหว้าคนสวย อะค่ะ

ดีใจที่สุดที่ได้กอดแรกจากพ่อครูค่ะ อิอิ ผู้ที่มีใบหน้าที่ยิ้มตลอด และอิ่มไปด้วยบารมีค่ะ อีกท่านไม่กล่าวไม่ได้คือ อ.แสวง เหมือนรู้จักกันมานานค่ะ ท่านไม่มีมาดเช่นเดียวกัน ง่าย ๆ สบาย ๆ ดีใจมาก ๆ และได้กอดท่านเช่นกันค่ะ  อีกคนที่Surprise สุด  ๆ อยากกอดแต่ไม่ได้กอดคือคุณพนัส ( กลัวคุณแผ่นดินอาย อิ อิ แต่ฝากไว้ก่อนเถอะโรบิ้นส์ ฮ่า ๆ คราวหน้าไม่พลาดแน่) 

บางครั้งอยากหยุดเวลาไว้ แต่คงเป็นไปไม่ได้ ย้อนเวลากลับไปก็ไม่ได้ แต่จะเก็บไว้เป็นความทรงจำไม่เสื่อมคลายค่ะ พ่อจำรูปนี้ได้ไหมค่ะ  ที่แอบถ่าย ราณีมาเปิดดู งงมากไม่รู้แอบถ่ายตอนไหน   ดีใจได้เป็นสาวในตาสีโศกค่ะ พูดไม่ออกค่ะ ราณีอ่านทีไรน้ำตาซึมทุกที (เดี๋ยวเขาจะหาว่าเว่อร์ค่ะ)

  ไม่ให้ตั้งตัวเลยพ่อเรา อิ อิ

อีกคนที่อยากขอบคุณมากที่ให้โอกาสในงานแห่งนี้คืออ.วิบูลย์ คุณตูน อ.บีแมน และอ.ภูคา ขอบคุณที่ให้โอกาสมาตลอดค่ะ แม้นจะไม่ได้เป็นอาจารย์ในม.นเรศวรค่ะ

ดีใจที่มีวันนี้ ขอบคุณค่ะ