สวัสดีค่ะคุณดิศกุล

๏ ลมยังลู่สู่นภาเวหาห้วง
ยังฝนร่วงสู่ดินมิสิ้นสาย
ต้องพฤกษาแผกพันธุ์อันเรียงราย
ให้โยกย้ายรับฝนจนงอกงาม

เสียงลมล่องต้องใบกิ่งใหญ่น้อย
ดั่งใครคอยกล่อมใจให้ไถ่ถาม
ถึงทำนองพ้องเพราะเสนาะความ
ตราบติดตามฟังเพลินจำเริญใจ  

ทั้งชุ่มชื้นระรื่นแท้แลท้องทุ่ง
ยอดข้าวพุ่งรับวสันต์กันขวักไขว่
บางใบแกว่งแซงรวงบ้างร่วงไป
ครั้นลมไล้ต้นลู่ดูโอนเอียง

อิงแอบกันกระนั้นหนาพาโยกย้าย
ยังกลับกลายรับฝนจนเกิดเสียง
นกใหญ่น้อยพลอยระรื่นชื่นเคล้าเคียง
บ้างเปล่งเสียงเสนาะว่าน่าชื่นชม

ต่างทักทายขยายความตามภาษา
เช่นพรรณนากล่าวกวีที่สวยสม
พ้องเสียงฝนจนเสนาะเพราะตามลม
ตราบนานนมเสมือนมีดนตรีฟัง

ฝนเริ่มซาฟ้าเปิดบังเกิดรุ้ง
งามพวยพุ่งอัศจรรย์อันมุ่งหวัง
พราวพิลาสดาษประดับวับสุรังค์
ดั่งเวียงวังแห่งมฆวานตระการตา

โลกยังมีปีวันเดือนผันผ่าน
มีฤดูกาลเปลี่ยนไปในวรรษา
ยังร้อนบ้างพลางหนาวทุกคราวครา
ทั้งฝนฟ้าเสมือนดั่งเช่นวังวน

ฤดูเปลี่ยนเวียนไปให้แตกต่าง
เป็นแบบอย่างให้พิจารณาหาเหตุผล
พึงยั้งจิตคิดระวังชั่งใจตน
ดั่งสิ้นฝนฟ้าวิไลนัยฉะนี้ ๚ะ๛

...........................................

เอาใจช่่วยคนทำงานดีๆค่ะ..ขอให้เป็นเหมือนฝนฉ่ำชื่นใจ..ที่พร่างพรมไม่เลือกแหล่งสถานนะคะ