หาก อ.UMI มีอะไรให้ช่วย อย่าได้เกรงใจนะครับ

     เรามี ศวพถ. หรือ ศูนย์ประสานงานเครือข่ายเพื่อการวิจัยและพัฒนาท้องถิ่น ที่พัทลุง (กำลังรอการอนุมัติจากนายทะเบียนจังหวัด เพื่อเป็นสมาคมฯ สวพถ.) ซึ่งมีพื้นที่งานเรื่องนี้อยู่ที่ อ.ป่าพะยอม โดยเรื่องมโนราห์ นี้น้องนา ว่าที่เลขาฯ สมาคม เป็นผู้ดำเนินงานเองครับ และทางทีมงานนี้ก็เชื่อมประสานอยู่กับ อ.บุญธรรม ด้วยครับ

     เรื่องการละเล่นพื้นบ้านตั้งแต่ของเด็ก --> ผู้ใหญ่ หรือหนังตะลุง มโนราห์ เป็นประเด็นที่ทาง ศวพถ. สนใจมากครับ เพราะมันเกี่ยวข้องกับสุขภาวะอย่างแท้จริง (well-being) อีกทั้งยังเป็นตัวชี้ (Conductor) -ตัววัด (Indicator) สภาพของสังคมได้ด้วย เราเชื่อกันอย่างนั้นครับ

     ในภาพรวมที่เราสนใจคืออะไรบ้างที่เป็นทุนในอดีต และเป็นทุนทางภูมิปัญญา ที่สังคมใช้เป็นเครื่องมือในการขัดเกลาสังคม (Socialization) เพื่อให้เด็กและเยาวชนเดินไปสู่หนทางที่ไม่เกิดทุกขภาวะ ซึ่งเรามองไปที่กลุ่มการละเล่นพื้นบ้าน ศิลปินพื้นบ้าน ที่ยังพอจะนำกลับมารื้อฟื้นกันได้ แทนเกมส์คอมพิวเตอร์อย่างที่เป็นอยู่ครับ

     ไม่แน่ใจว่าจะตรงประเด็นที่อาจารย์สนใจไหมครับ แต่อยากเรียนรู้และขอแลกเปลี่ยนด้วยนะครับ