สวัสดีค่ะ อ.มัท

พี่แอมป์ชอบใจเรื่อง"คาถาวิเศษ" ของ อ.มัทจังเลยค่ะ  "คำตอบ"ที่คุณหมอเรเชล ได้มา  คงทำให้อีกหลายๆคนได้เข้าใจว่า "อะไรก็ไม่แน่ไม่นอน สิ่งที่อธิบายไม่ได้ก็มีอยู่กับชีวิตเสมอๆ" อย่างที่ อ.มัทเล่า (แปล)  ซึ่งเข้ากับทฤษฎีอนิจจังตามแนวพุทธเลย

พี่แอมป์เดาว่าขณะที่คุณหมอพูดคำนี้ " เจตนา และ ท่าทีในการสื่อสาร"ในทางบวก   ด้วยการให้ความเป็นมิตรและ ความเข้าใจ  จะทำให้ผู้ฟังเกิดความรู้สึกสบายใจ  และมองเห็นว่าคุณหมอผู้พูดเป็นผู้  "เข้าใจความเป็นไปของชีวิต" 

คาถาวิเศษ : I don't know   นี้ มีค่าต่อจิตใจคนฟังเหลือหลาย  เพราะคำตอบที่ได้  บางทีก็ไม่สำคัญเท่ากับความเข้าใจที่คุณหมอมีต่อความรู้สึกของคนไข้และญาติมิตร  ฉันเพื่อนมนุษย์

 พี่แอมป์อยากแอบเดาใจคุณหมอ ว่าคุณหมออาจพูดต่อท้ายว่า "I don't know ,but  I  understand". อะค่ะ : )

ปล.พี่แอมป์ตามหลังเบิร์ดมาติดๆ และขอกอด อ.มัทแน่นๆเพราะคิดถึงมากด้วยคนอะค่ะ  คือตอนนี้ที่เมืองไทยเป็นกลางคืน   พี่เลยไม่ค่อยเขิน  : )    และถ้าเบิร์ดยังกอดแน่นๆไม่ปล่อย  พี่ก็จะกอดทีเดียวสองคนไปเลย  อิๆๆๆ   ....ขอให้เดอะ-สิส  เสร็จเร็วๆด้วยจ้า ! .....