สวัสดีครับพ่อครูบา

ผมเองก็แอบมองระบบการศึกษาไทยมาโดยตลอด แอบมองบ้าง วิจารณ์บ้าง แต่ก็เป็นการวิจารณ์ภายในวงแคบๆเท่านั้น

ผมไม่เห็นว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงเท่าไหร่เลยนะครับ

หรืออาจจะเป็นเพราะว่า ลูกผมเพิ่งเข้าเรียนชั้นป.๑ เลยยังไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงมากนัก

เมืองไทยเรายังขาดต้นแบบของการฝึกให้เด็กคิดเป็น หรืออยากหาความรู้ด้วยตัวเอง ซึ่งทั้ง 2 อย่างนี้ น่าจะเป็นสิ่งสำคัญที่สุดของการเรียนรู้

ผมคิดว่าการเรียนด้วยตัวเอง การท่องเที่ยว น่าจะเป็นการเรียนที่น่าพิศมัยที่สุดในเวลานี้

โรงเรียนดีๆ ที่ผมคิดว่าระบบเขาช่วยให้เด็กคิดเก่ง ก็มักจะได้รับคำถามจากพ่อแม่เสมอว่า ลูกจะไปรอดเหรอ ทำไมไม่มีการบ้าน ทำไมไม่มีสมุดลงนามเกี่ยวกับการบ้าน ทำไมไม่มีสอนพิเศษ ทำไมไม่ให้เด็กท่องศัพท์เลย ทำไม ทำไม...

หลายคนที่ไม่สมหวังกับระบบการจัดการการสอน ก็พาลูกออกไปเรียนที่อื่น ที่วิชาการเข้มข้นกว่านี้ ต้องมีการบ้าน ผมต้องไม่ยาวเกินติ่งหู ฯลฯ

เหนื่อยครับ