ได้อ่านบทความของคุณศิริ แล้ว ทำให้นึกถึงลูกสาวของตัวเองค่ะ ร่วมแชร์ประสบการณ์ด้วยนะคะ ลูกสาวคนโต (อยู่ชั้น ป.3) เดิม (ป.2) ได้เงินค่าขนมไปโรงเรียนวันละ 40 บาท เงินเหลือกลับมาบ้านบ้าง ไม่เหลือบ้าง  พอขึ้นป.3  คุณพ่อก็ตั้งกติกาว่า ต่อไปจะต้องเหลือเงินกลับมาหยอดกระปุกทุกวัน ลูกสาวก็ต่อรองว่า ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ดี น้ำมันก็แพง ของก็แพง ถ้าพ่อจะให้ฟางมีเงินเก็บ พ่อก็ต้องเพิ่มเงินค่าขนมให้ฟางด้วย ฟางจะได้เหลือเก็บ ต่อรองไปต่อรองมา คุณพ่อก็แพ้คุณลูก จำเป็นต้องเพิ่มค่าขนมให้ลูกอีก 20 บาท โดยหวังว่าลูกจะมีเงินเหลือเก็บ พร้อมกับให้ข้อเสนอว่า ถ้าในแต่ละเดือนลูกเก็บเงินได้เท่าไหร่ พ่อจะสมทบให้อีกเท่าตัว แล้วเอาไปฝากธนาคาร ส่วนลูกสาวคนเล็ก (อนุบาล 2) ก็อยากจะได้อย่างพี่สาวบ้าง แต่เนื่องจากยังไม่จำเป็นต้องได้เงินค่าขนมไปโรงเรียน ก็เลยขอต่อรองคุณพ่อว่า ขอเงินวันละ 5 บาท เพื่อนำไปหยอดกระปุกทุกวัน ทั้งนี้เพื่อเวลาสิ้นเดือนตัวเองจะมีเงินฝากธนาคารเหมือนพี่สาวบ้าง