บันทึกการเดินทาง ( เพิ่มจาก ผอ.ดิศกุล ) 2

วันที่ 19 กันยายน 2550

เราใช้สูตร 5 6 7 เพราะเรานัดไกด์ที่จะมารับเราที่พลอยพาเลท นำสัมภาระขึ้นรถคันใหม่ที่จะพาเราไปต่างแดน เราข้ามสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว 2 จังหวัดมุกดาหาร เข้าด่านตรวจคนเข้าเมือง เวลา 08.00 น. พอดี เสียค่าผ่านแดนทั้ง 11 คน 600 บาท เข้าสู้เมืองสหวันเขตเพื่อไปชายแดน ลาว-เวียตนาม โดยใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 9 ของ สปป.ลาว ระยะทาง 241 กิโลเมตร จึงถึง ด่านลาวบาว ( ลาวบ่เอา) สหวันเขตเป็นแขวงที่ใหญ่ที่สุดของ สปป.ลาว จากชายแดนไทยถึงชายแดนเวียตนามจะผ่านแขวงสหวันเขตเพียงแขวงเดียว

ลักษณะภูมิประเทศ ด้านที่ติดไทยจะเป็นที่ราบ มีป่าโปร่งสลับทุงหญ้าจะเรียกลาวลุ่ม(ลาวที่ราบ) ส่วนด้านที่ติดเวียตนามจะเป็นที่ราบสูงและภูเขาจะเป็นพวกลาวเทิง(ลาวสูง)บ้านเรือนจะเป็นบ้านยกพื้นเสียเป็นส่วนใหญ่ คล้ายๆ บ้านของไทยทางอีสานเมื่อสมัยก่อนแต่หลังจะไม่ใหญ่โตมาก ส่วนถ้าบ้านไหนมีเงินจะปลูกบ้านทรงสมัยใหม่และหลังใหญ่ แต่เป็นส่วนน้อยเท่านั้น ไกด์(คนลาว) บอกเราว่าถ้าบ้านที่มีเงินส่วนใหญ่จะทำงานกับรัฐบาลหรือรับราชการ สวัสดิการจะดีมาก และถ้าใครเรียนจบมาจากอเมริกา หรือไทย จะได้ทำงานดีๆ แต่ที่ สปป.ลาว ยังใช้ระบบเส้นสายในการเข้าทำงาน ดังนั้นคนจนๆ จะไม่มีโอกาส และที่น่าสังเกตุ บ้านเรือนสองข้างทางที่ผ่านมาจะไม่ค่อยเห็นบ้านที่มีห้องส้วมเลย แม้แต่โรงเรียนก็ไม่มีห้องส้วม(ไกด์ลาวยืนยัน) โรงเรียนของ สปป.ลาว สองข้างทางก็เล็กมากบางโรงมีอาคารไม้เก่าๆ และไม่มีประตู 1 หลังเท่านั้น บางโรงดีหน่อยก็จะมีอาคารปูนเพิ่มอีกหนึ่งหลัง นักเรียนจะเดินหรือถีบจักรยานไปโรงเรียนนักเรียนหญิงจะนุ่งผ้าซิ่นและเสื้อสีขาว นักเรียนชายนุ่งกางเกงสีดำมีทั้งขาสั้นและยาวใส่เสื้อสีขาว

ประมาณ 11.45 เราถึงด่านชายแดน แวะกินอาหารเที่ยงที่ร้านข้างทางที่จัดไว้รับนักท่องเที่ยว ลาบ แกงป่า ส้มตำปลาร้า ผัดผักรวม ไข่เจียว และข้าวเจ้า แต่ที่ทุคนสนในโดยเฉพาะผู้หญิงคือห้องส้วม เพราะต้องอั้นกันมานาน จากนั้นเราเข้าด่านตรวจคนเข้าเมืองของเวียตนามคือด่านลาวบาว ในด่านมีร้ายขายของด้วย 1 ร้าน พวกเราเข้าไปซื้อขนมและน้ำ เพราะตลอดสองข้างทางที่ผ่านมาไม่มีร้านขายเหมือนเมืองไทย จากนั้นเดินทางเข้าสู่ประเทศเวียตนาม(ตื่นเต้น) แล้วพบกันใหม่ที่เวียตนาม