เรียน อาจารย์ที่เคารพ ดิฉันนางสาว ศรีทอง โคตะมะ ลูกศิษย์ สาขาบริหารธุรกิจเกษตรและอุตสาหกรรมอาหาร พระจอมเกล้าคุณทหาร ลาดกระบัง จากการพบกันครั้งแรก ดิฉันได้สังเกต                                      ( ครั้งแรกยังไม่ได้ร่วมแสดงแนวความคิดของตนเอง เพราะพึ่งเป็นการเริ่มต้นรุ้จักกันและกัน)จากแนวความคิดที่อาจารได้ถ่ายทอดออกมาในการมองมนุษย์ และการพัฒนาให้เกิดความยั่งยืนได้นั้นเราต้องทราบความเป็นไปของสี่งรอบข้าง ความเป็นไปของธรรมชาติของบ้านเมือง และความเป็นไปของสังคมโลกที่เราต้องมีความเกี่ยวข้องอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ทุกรูปแบบเต็มๆ 100 %                                                                          ( จริง ๆ แล้วก็เกี่ยวข้องกันมาตลอด อยู่ที่ว่าใครจะมองเห็นและมองได้ทันต่อผลอนาคตที่จะตามมาหรือไม่ แต่ที่ผ่านมาดิฉันยอมรับว่ามองเป็นเรื่องไกลตัวมาก)                

  และการที่เราคนไทย จะอยู่ได้อย่างยั่งยืนและเป็นสุขในสังคมโลกนั้นเราต้องมีแนวทางที่ต้องพัฒนาคนอย่างรู้ทิศทางและเท่าทัน ครั้งนี้ท่านอาจารย์ได้จุดประกายแนวความคิดนี้ให้กับดิฉัน  และดิฉันมีความตั้งใจว่า สิ่งดีจะไม่ได้จบที่ตัวเอง แต่สิ่งดีเหล่านี้จะได้รับการกระจายไปสู่คนรอบข้าง สังคมครอบครัว สังคมการทำงาน และสักวันไม่ไกลดิฉันจะต้องเป็นส่วนหนึ่งในการสืบทอดแนวคิดที่ดีในการพัฒนาสังคมการเรียนรู้ตลอดชีวิตในทุกๆที่ที่อยู่ เพื่อความยั่งยืน 

  มีแนวความคิดหนึ่งท่านอาจารย์ได้กล่าว และเป็นสี่งที่ดิฉันได้ทำและเชื่อมาตลอดคือ มีความเชื่อที่ดี  เคารพตนเอง และเคารพผู้อื่น

   สำหรับอาทิตย์นี้ เป็นการเริ่มต้นที่ตรงใจ  ขอใช้คำของท่านอาจารย์นะคะ  " โป๊ะเช๊ะ " มากค่ะ

                                      ขอแสดงความเคารพอย่างสูง

                                                   ลูกศิษย์