สวัสดีค่ะคุณ "ครูเก่า"
ดิฉันตั้งใจแวะมาบันทึกคุณครูด้วยความรู้สึกประทับใจในวิธีคิดและวิธีสอนเรื่อง "ปมเชือก ปมชีวิต" ค่ะ เด็กๆคงรู้สึกประทับใจมาก เพราะเขาได้เป็นผู้สร้างปม และคลายปม แก้ปม ด้วยตนเอง ข้อคิดและคุณธรรมชีวิตที่คุณครูฝากไว้คงติดอยู่ในใจเขา และน่าจะช่วยให้เขาฉุกใจคิดได้ และตัดสินใจทำได้ดีกว่าเดิม เมื่อถึงวันวิกฤตของชีวิต
ดิฉันยังจำได้ที่คุณครูแวะมาเยี่ยมบันทึกนะคะ ครั้งนั้นดิฉันไม่ทราบจะตอบคุณครูอย่างไรจริงๆ เรื่องการหาวิธีสอนเด็กเล็กๆ เพราะดิฉันไม่มีประสบการณ์การสอนเด็กเล็กในห้องรียนเลย
คุณครูเล่าถึงทฤษฎีในบันทึกนี้ได้ชัดเจนและน่าสนใจมากนะคะ
" กระบวนการอบรมนักเรียนให้ตระหนักถึงการแก้ปัญหา ตามทฤษฎีที่ผมตั้งขึ้นว่าทฤษฎีเงื่อนปม" วิธีสอนที่น่ารักและเป็นธรรมชาติมากเช่นนี้ อาจจะเกิดจากการที่
- คุณครูเห็นสภาพปัญหาจริงในสังคม และตระหนักรู้ถึงความรุนแรงของปัญหา
- คุณครูศึกษาสภาพแวดล้อมและสภาพปัญหาในพื้นที่ที่คุณครูอยู่
- คุณครูสั่งสมประสบการณ์และประมวลข้อมูลจนตกผลึกแล้ว
- จากนั้นคุณครูก็"คิดขึ้นมาได้อย่างรวดเร็วในวันหนึ่ง" หรือ แวบ นึกขึ้นมาได้ว่า จะต้องใช้วิธีทำเช่นนี้ (เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด หรือ เรียกเก๋ๆว่า best practice : ) )
- จากนั้นคุณครูก็ลงมือทำ เพื่อฝึกทักษะชีวิตให้แก่เด็กด้วยวิธีการอย่างง่ายแต่เข้าไปอยู่ในใจเด็กได้จริงๆ
- โดยการเทียบแบบอุปมา ใช้วัตถุรูปธรรม ปมเชือก (ที่คุณครูช่างคิดวิธีการให้เชือกเป็นปมแน่นสนิทได้) เชื่อมโยงกับสภาพนามธรรม คือสภาพปัญหาชีวิต
- ขณะที่หาวิธีแก้ปมเชือก หากเด็กเขาเรียนรู้ที่จะคิดเปรียบเทียบเชื่อมโยง และวิเคราะห์ให้ลึกซึ้งแยบคายแล้ว ดิฉันว่าวันนั้นเขาคงได้ข้อคิดและทักษะในการพิจารณาปัญหาชีวิตด้วยสติ ที่จะติดอยู่ในใจเขาตราบนานเท่านาน
นึกแวบขึ้นมาในใจ (ตามหลังวิธีสอนของอาจารย์)นิดนึงด้วยค่ะว่า การฝึกเด็ก"ที่ใจ" นั้น บางทีไม่มีคำตอบสำเร็จรูป แต่เราต้อง"อ่าน" เขาให้ออกว่าตอนนั้น ขณะนั้น ใจเขาต้องการอะไร หรือขาดอะไร และต้องดูจังหวะให้เหมาะๆ ว่าจะเติมในส่วนที่เขาขาด หรือช่วยในส่วนที่เขาพลาด "ตอนไหน" จังหวะเวลาที่เหมาะสม จะทำให้สารที่เราส่งไป ประทับแน่นอยู่ในใจเขา
ดิฉันอ่านบันทึกนี้ของคุณครูอย่างมีความสุขมากนะคะ และรู้สึกชอบวิธีการนี้มากด้วย จึงเรียนขออนญาตนำไปใช้ ได้ผลเป็นประการใด ดิฉันจะนำมาเล่าให้คุณครูฟังอีกครั้ง
ขอบพระคุณคุณครูเก่ามากๆนะคะ ขออภัยที่แสดงความคิดเห็นอย่างยาวไปหน่อย (เพราะชอบมาก)ด้วยค่ะ : )