สวัสดีครับพี่บางทราย

    เป็นเรื่องที่ผมอยากลปรรมากๆครับ

    ถึงไม่ได้ทำงานชุมชน  แต่ก็รับรูปัญหานี้ดีครับ

   มองกลับไปที่บ้านผมเอง  มีปัญหาเรื่องนี้มากมายครับ

  ทุกคนต่างเป็นหนี้  ผมยังคิดไม่ออกว่าถ้าผมยังคงทำนากับพ่ออยู่  ตอนนี้คงจะเครียดพอสมควรครับ

  เงินคือประเด็นสำคัญ  เป็นเรื่องที่มีผลกระทบกับชาวบ้านมากๆครับ  เพราะว่ามาพร้อมกับความไม่รู้เท่าทัน

  ตอนนี้ผมว่านคคงจะเครียดมากๆครับ   เพราะว่ามีหนี้หลายที่ทาง   ที่บ้านไม่เชื่อก็ต้องเชื่อครับ  พ่อกับพี่สาวผมยังเป็นหนี้กองทุนหมู่บ้านกันเลยครับ

    สามปีแล้วผมบอกไม่ต้องกู้นะ  แต่ก็ยังก็อยู่  ตอนจะใช้ก็อืม  เป็นเราเองทุกครั้งครับ  เดือนหน้าก็ถึงกำหนดแล้วเหมือนกันสำหรับปีนี้

   ผมมองไปที่คนอื่นๆ  เขาคงแบบว่าเท่าที่ทราบก็หมุนต่อไป  ดอกเบี้ก็แพง  กรรมการหมู่บ้านบางคนก็ไปรับเงินจากนายทุนเพื่อมาให้ก็ใช้หนี้กองทุนกันเลย

    สภาพสังคมมันเปลี่ยนไปมากมาย  รุนแรง  พื้นฐานคุณธรรม จริยธรรม ความดีงามลดลงอย่างมาก  ทุกคนต่างเปลี่ยนไป  เพื่อเอาตัวรอด

   ผมแอบถามตัวเองเสมอนะครับ  จะมีวิธีใดที่จะทำให้ชุมชนอยู่อย่างเป็นสุขและพอเพียงเหมือนตอนที่ผมยังเด็กนะครับ 

   เหมือนๆกับคิดว่าจะทำอย่างไรให้หน่วยงานที่ตนเองอยู่  เป็นองค์กรแห่งความสุข