ความเห็น: เล่า....เพราะความคิดถึง(๖) : การเฝ้าติดตามหัวใจ (ทางวิสัญญี)

อรุณสวัสดิ์ค่ะ พี่ใหญ่

รอดตัวไปที่เกือบพาดพิงถึงพี่ใหญ่ตอนเขียน commentให้ อ.กรเพชร
...ขอบคุณมากๆ...อย่างเหลือเกินค่ะที่คอยเตือนให้น้องมีสติ...ทำใจให้ขาวเข้าไว้...ซึ่งยากน่าดู....เพราะต้องเอาชนะใจตัว...ลำพังตัวเราพอคุมได้แต่สิ่งกระตุ้นภายนอกนั้นยากจะควบคุม....แต่ต้องพยายามค่ะ...น้องพี่ใหญ่ซะอย่าง....
เมื่อคืนนี้คงนอนดึกเพราะ Happy Birthdayน้องเล็กอยู่ใช่ไหมคะ...เห็นหาวววววว...จนเห็นลิ้นไก่กับ อ.แป๋วอยู่ด้วยแหละ.....