สวัสดีค่ะพี่บางทราย
- สบายดีไหมค่ะพี่
- ทราบข่าวจากพ่อครูบาว่าพี่บางทรายมาพิษณุโลก ดีใจจังเลยค่ะ ราณีจะทำอาหารมังสวิรัติมาฝาก (ราณีบอกคุณแม่เรื่องทุก ๆ คน คุณแม่บอกให้มาทานข้าวที่บ้านด้วยค่ะ)
- เข้าเรื่องดีกว่าค่ะ
- จริง ๆ ไม่ใช่เพิ่งเริ่มต้นนะค่ะ มันเริ่มมาตั้งแต่ปี ๓๐ หรือปี ๓๑ แล้วค่ะ ตั้งแต่ขายนาบางส่วนไปซื้อรถซื้อบ้าน ทำให้คนได้เงินมาง่าย เกิดการฟุ้งเฟ้อ
- ต่อมาไม่ขายบางส่วนแล้ว ขายทั้งหมด หรือนำไปจำนองเพื่อสู้รถ ให้ลูกบ้าง ซื้อหลายสิ่งหลายอย่างเยอะไปหมด เพราะต้องการเพียงแข่งกันเองในหมู่บ้าน ใครมีก็จะอวดกัน(เป็นกันทุกที่ค่ะ)
- เพียงแต่ตอนนี้มันเหมือนภูเขาไฟที่รอวันระเบิดอะค่ะ ไม่รู้เมื่อไร ก็จะมีสัญญานเตือนไปเป็นรอบ ๆ
- เรื่องกองทุนหมู่บ้านเหมือนกัน ถือว่าเป็นเรื่องดีนะค่ะถ้าคนกู้นำไปใช้ลงทุนจริ งๆ แต่กู้แล้วไปซื้อรถอวดกัน โดยผู้กู้ไม่ได้ติดตาม ทำให้เกิดปัญหาได้ เพราะไม่ได้ลงทุนจริง จะนำเงินตรงไหนมาคืน
- จะคืนทีก็ไปกู้จากที่อื่นมาคืน เรียกว่ากู้ใช้กันเป็นทอด ๆ
- เดี๋ยวนี้เขามีสหกรณ์บัญชีที่ออกไปสอนตามหมู่บ้าน แต่ก็ไม่รู้จะช่วยได้มากน้อยแค่ไหนเพราะคนไม่ยอมรับความรู้ใหม่ ๆ เลย
- และคนเดี๋ยวนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน หนักก็ไม่เอา เบาก็ไม่สู้ จริง ๆ ค่ะ เลยไม่รู้จะสอนกันอย่างไร
- จริง ๆ รอยเลื่อนนั้นมีที ก็เข้ามาดูที ไม่แก้ไขกันจริง ๆ จัง ๆ ซักที ปัดกันไป ปัดกันมา เลยไม่รู้ว่าหน้าที่ใครเลยค่ะ
- พอเกิดสึนามิที ก็รอเวลาเก็บศพมั้งค่ะเนี่ย ทำแบบนี้เหมือนวัวหายแล้วล้อมคอก ไม่รู้เมื่อไรจะตื่น และมีสัญญานเตือนให้คนระวังตัวสักที จะได้เตรียมตัวทัน
- ขอบคุณที่นำมากระตุ้นเตือนให้สังคมไทยได้รับรู้ค่ะ