สุนทรีย์ที่มีในเบื้องลึก
หากให้นึก ขุดค้น คงล้นเหลือ
เราต่างเก็บ ขังไว้ ไม่จุนเจือ
หากได้เอื้อ ออกมา น่าชื่นชม

เห็นตัวอย่างคุณหมอ คนขยัน
เมื่อมีอัน ต้องหยุดงาน ไม่ขื่นขม
ใช้ค้นหา สุนทรีย์ ที่ลึกจม
ได้รื่นรมย์ เผื่อแผ่ แก่ปวงเรา

เริ่มมองหา ดวงดอกไม้ ในดวงจิต
ทำชีวิต ให้รื่นรมย์ ไม่อับเฉา
ร้อยมาลัย แต่วันนี้ อย่ามัวเมา
ตัวของเรา อยู่ถึงไหน ไม่รู้เลย

ใช้ชีวิต ให้ดี มีความสุข
ไม่ก่อทุกข์ หากเกิดมี รู้ทีเฉย
สุนทรีย์ จากภายใน ให้ชมเชย
จะเปิดเผย ผ่องใส ด้วยใจเรา

ขอบคุณบันทึกดีๆของคุณหมอจริยาที่ทำให้อยากร้อยมาลัยคำกลอนบ้างค่ะ ขอต้อนรับสู่โลก GotoKnow ค่ะ