สวัสดีครับ เพิ่งมาอ่านบล็อกของพี่ครั้งแรกเพราะหัวข้อน่าสนใจมากครับ
หินสองก้อนของพี่ ทำให้ผมได้นึกกว้างมาก (แต่ลงลึกมากๆ ผมก็ชักปวดหัวแฮะ)

พี่ได้พูดประเด็นของร่างกาย การที่สมองกับแขนขาสามารถประสานกันได้ก็เช่นเดียวกับหินสองก้อนเช่นกัน
คือ ถึงแม้นอวัยวะทั้งสองจะต่างกันมากแต่ก็ยังมีพื้นฐานมาจากเซลล์แม่เดียวกันตั้งแต่แรก มีการเชื่อมโยงกันมาตั้งแต่แรก จากที่ไม่แตกต่างกลายเป็นแตกต่าง แต่แม้นแตกต่างก็ยังอยู่ร่วมกันได้โดยไม่ขัดแย้งกัน
ถ้าพูดเรื่องนี้แล้วแตกย่อยต่อตามที่พี่ว่า ทุกสิ่งล้วนมีพื้นฐานเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นโดยนหลักธาตุดินน้ำลมไฟไม้ทองตามแนวคิดของจีน
หรือลึกกว่านั้นก็คือแนวคิดหยินหยางของจีนที่ว่าทุกอย่างประกอบด้วยสองอย่างนี้
แม้แต่แนวคิดของข้อมูลของคอมก็มาจากเลข 0,1 คือ มีกับไม่มี
(คล้ายแนวหยินหยางไม่๊ครับ)

หรือแนวศาสนาคริสต์ที่ว่า ทุกสิ่งมาจากพระเจ้า 

หรือหลักศาสนาพุทธที่ว่าทุกสิ่งล้วนอนิจจัง
ทุกสิ่งล้วนมีจุดร่วมกันเพียงแต่เราจะเห็นมันหรือไม่
เช่นนั้นการแบ่งเขาแบ่งเราก็จะไม่มีอีกต่อไป...

ไม่มีตัวเรา ไม่มีคนอื่น
มีเพียงสิ่งเดียวคือ ธรรม(ชาติ)
เราคือ ธรรม, ธรรมคือสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา
เราจะไม่มีการทำร้ายธรรม
เพราะนั่นคือ การทำลายตัวเราเช่นกัน