- เข้ามาช่วยขยายความด้วยอีกคนนะครับ
- การแสดงร่ายรำสมัยก่อนต้องฝึกซ้อมเป็นเวลานาน เนื่องจากสื่อวีดีทัศน์ หรือรูปภาพไม่มีให้ดูต้องใช้การจินตนาการเอาครับ
- มือก็เพียงเทปเสียงดนตรีบางครั้งซ้อมจนเทปยาน ถึงเวลาแสดงจริงๆ ต้องเปลี่ยนเทปตลับใหม่
- ยิ่งเด็กบ้านนอกเวลาช่วยเหลือครอบครัวสำคัญยิ่ง บางคนต้องไปช่วยพ่อแม่ทำไร่นา หุงหาอาหาร เลี้ยงวัว ควาย การที่จะมาซ้อมการแสดงนั้นต้องคำนึงเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่
- เงินสมัยก่อนเพียงน้อยนิดแต่ก็หายากมาก พ่อแม่นักเรียนบางคนอยากลูกๆได้แสดง แต่ก็จำกัดด้วยค่าแต่งตัว เพราะเป็นสังคมบ้านนอกจริงๆ
- การฝึกซ้อมก็ต้องตอนเย็นหลังเลิกเรียน และวันเสาร์ อาทิตย์
- ครูผู้ฝึกสอนก็ต้องไปขอแรงอาจารย์จากโรงเรียนใหญ่ๆในตัวเมืองที่มีวิชาด้านนาฏศิลป์มาช่วยสอนให้
- ส่วนเรื่องมีตังค์ไม่มีนั้นเป็นก็เป็นข้อพิจารณาของครูอีกอย่างหนึ่งซึ่งไม่อยากรบกวนพ่อ แม่ ผู้ปกครองที่ฐานะทางการเงินไม่ค่อยดี
- ดังนั้นการจะให้นักเรียนมาแสดงอะไรแต่ละอย่างต้องสอบภามพ่อ แม่ ผู้ปกครองเสียก่อน ซึ่งเป็นการถูกต้องที่สุด
- เสียดายที่สมัยนั้นไม่มีกล้องถ่ยรูปเก็บภาพไว้ให้ลูกหลานดู
ขอบคุณครับ