เห็นด้วยกับคุณชายขอบครับ  ผมรู้สึกได้ถึงความคับแคบในความพยายามขยายเปิดพรมแดนชุมชน ผมเกิดความสงสัยว่า  จะหาความคิดสร้างสรรค์จากการควบคุมได้อย่างไร  เพียงเพราะเขาไม่ทำตามกฎของเรา  ทำให้เราปิดกั้นตัวเองจากโอกาสที่จะเรียนรู้จากเขากระนั้นหรือ  สำหรับผมคิดว่า  การเรียนรู้จากคนที่ไม่คิดอย่างที่เราต้องการให้เขาคิด ไม่เป็นอย่างที่เราต้องการให้เขาเป็น  เป็นโอกาสแห่งการเรียนรู้ที่ยิ่งใหญ่  หรือว่าเราต้องการเฉพาะความรู้ที่เป็นแบบแผนตามกฎระเบียบของเราแค่นั้นหรือ เรายินดีที่จะแลกเปลี่ยนเรียนรู้เฉพาะความรู้ที่ฉาบทาไปด้วยอำนาจอย่างนั้นหรือ  “ผมรู้สึกเศร้าจริง ๆ” ครับ  ผมคิดถึง สคส. ที่ผมเคยรู้จักเหลือเกิน  ผมรู้สึกเช่นนั้นจริง ๆ
ผมคิดถึงเพื่อนที่ทำในสิ่งที่แตกต่าง  แต่กลับถูกมองว่า “ไม่ใช่แบบแผนความรู้ที่เราต้องการ” ยิ่งทำให้ผมรู้สึกว่ากำลังอยู่ท่ามกลางการบีบคั้นของ “ความคับแคบ”  หรือว่าความรู้ ณ ชุมชนแห่งนี้จะเป็นเพียงอีกหนึ่ง “วาทกรรม” ในอดีตที่ผมพยายามปลดปล่อยตัวเองออกมา  โปรดจงรู้เถิดว่า  ในเบื้องลึกแห่งความรู้สึก “ผมเศร้าจริง ๆ”  ฟ้าแห่งความรักทำให้ผมได้พบกับ สคส. แต่ฟ้าแห่งอำนาจ  มาพราก สคส. ไปจากผมแล้ว…ผมคิดถึง สคส. เหลือเกิน…แต่ผมคงต้องทำใจ…