ใหม่ๆ ผม ก็ติดนิสัย  หาคนผิด    แต่  หลังๆ พบว่า   เราหาผู้รับผิดชอบ แต่ก็อย่าใช้คำพูดว่า "ใครผิด"    เอาเป็นว่า ในช่วงแรกๆ   อย่าพูดออกไป   เป็นที่รับรู้กันก็พอ

การหักหน้ากัน  ไม่ได้อะไรขึ้นมา นอกจาก ความแค้น  ทำลายทีม

ญี่ปุ่น ใช้สำนวน ไม่เกลียดคนผิด แต่ เกลียด"กิเลส" ในตัวเขา จะดีกว่า

ผมขอแนะนำว่า  "อบรม จิต สติ ความคิด" มากๆ  แล้ว จะปิ๊ง

ปิยวาจา อย่าเดียวไม่พอ เพราะ บางท่าน ปากปิยวาจา แต่ สีหน้า ยังออกอาการครับ

 

ส่วนการประชุม  ที่ยังไม่สงบ ดุดัน    ในความเห็นของผม  เป็นเพราะ  ขาดสติครับ

แนะนำ ว่า การทำ KM ที่ดี  ควร ปูพื้น LO ให้แน่นด้วย

พื้นฐานของ LO  คือ  การ ค้นพบตนเอง  พบ "ความเลว" "กิเลส" ในตนเอง

การเรียนรู้ จึงออกจาก ในไปนอก   หมายถึง  พบใจตนเอง  ใจที่อยู่ภายในตนเอง

ผมใช้เวลา หลายปี ครับ  กว่าจะปรับองค์กรให้ จิตว่างๆ แล้วเข้าประชุมกันครับ

งานราชการจะยากหน่อย เพราะ อัตตาเยอะ  และ ทำ KM แบบ ไม่ได้ วางรากฐานที่"ใจ" ก่อน  สุดท้าย KM แบบนี้จะล่มครับ

คุณเอื้อ คณอำนวย  จะกลายเป็น คุณท้อ คุณเซ็ง คุณแพะ

ดู เรื่อง ครูสมพรสอนลิง  ซ้ำๆๆๆๆๆๆๆๆ สัก 20 รอบ   จะ เข้าใจมากขึ้น 

 

ในการทำ Poka Yoke (ระบกันเผลอ หรือ fool proof) เรา ก็จะไม่มองหาคนผิด แต่เรารู้กัน ภายในครับ   และ เราก็ โอปนยิโก ย้อนมาดูมาในใจเรา  เราเลวกว่าคนอื่นเยอะ

ซุงในตาตนเองมองไม่เห็น   แต่ดันไม่เห็นฝุ่นในตาคนอื่น

(ใน ไบเบิ้ล และ พระคัมภีร์อัลกุรอาน)