มาลองคิดดูอย่างละเอียด ถี่ถ้วน ตอนบ่ายรีบ ๆ (กลัวลืมที่จะเขียน blog ตัวเองจากที่ได้มาตอนกลางวัน ฮา...) ตอนนี้ก็เลยได้ว่าหลายรูปแบบ (ความคิด) ก็จะได้สิ่งที่ดีที่สุดเมื่อเป็นผลึกแล้ว จำนวนแบบตามที่ De Bono คาดไว้ก็น่าจะเป็น 6! x n, n คือ คนที่เข้ามามีส่วนร่วมคิด ต่อนะครับ... งั้นผู้บริหารก็ปวดหัวแย่สิครับ ถ้า n ยิ่งเยอะ อย่างนี้การแบ่งลำดับชั้นในสายบริหาร (ปลัดฯ อธิบดี ผอ.กอง/สำนัก ...) ก็เลยจำเป็นใช่ไหมครับ ต่ออีกครับ... พอแบ่งหลาย ๆ ชั้นเข้า ก็ต้องรอการตกผลึก ทำให้ช้าก็เลยใช้วิธีสั่งการลงมา Top-down แรก ๆ ไม่เป็นไร ต่อมา...ที่นี้เมื่อด้านล่างคิดเองเป็นมากขึ้น (การศึกษาที่ให้เกิดปัญญาขึ้น) ก็เกิดปัญหาขัดแย้ง ก็ต้องมอบอำนาจตัดสินใจเป็นเรื่อง ๆ ที่เป็นปัญหา แต่ก็แก้ได้ไม่หมด... ทุกวันนี้ก็เลยพยายามกลับหัวใหม่ แต่การตัดสินใจเรื่องหนัก ๆ ยังอยู่ที่เดิม

     ผมคิดมากไปแล้วมั้งครับ