- ท่าทาง แผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด คลื่นยักษ์สึนามิ จะเป็นของที่คงไม่ไกลตัวอีกต่อไป แถมยังพบได้บ่อยๆ อีกด้วย ต่อไปเราคงคุ้นเคย ไม่ต้องตื่นเต้นครับ ก็เพียงแค่ถาม....คราวนี้เกิดที่ไหนล่ะ .....มีสึนามิมั้ย แล้วก็จากไปอย่างคุ้นเคย......
- คนบ้านเราไม่ค่อยกลัวอะไร เมื่อมีอะไรเกิดขึ้น เรามักจะนิยมปรับตัวเข้าหาสิ่งนั้น เพื่อให้อยู่กับมันให้ได้ แล้วทำใจว่า มันเป็นบุญเป็นกรรมที่ทำไว้แต่ชาติปางก่อน อย่าไปโวยวายเลย แทนที่เรื่องเดียวกันนี้ เราจะมองมันอย่างเป็นวิทยาศาสตร์พยายามแก้ไขปัญหาที่จุดเริ่ม และหาทางแก้ไขปัญหาเพื่อไม่ให้เกิดขึ้นอีก.....ดังนั้น หลายๆเรื่องในบ้านเรา จึงเหมือนวงล้อเกวียน ที่หมุนผ่านไป เพื่อรอให้อีกสักวันในอนาคตให้มันมาเกิดซ้ำใหม่
- ในความเห็นส่วนตัว ผมยังไม่เชื่อว่าศูนย์เตือนภัย ของประเทศเรา จะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ที่ตอนนี้ยัง OK อยู่ เพราะคนยังไม่ลืมเรื่อง สึนามิ ภาพยังติดตาติดใจอยู่ ก็ยังให้ความสำคัญและความร่วมมืออยู่ แต่เมื่อหลายปีผ่านไป ผมเชื่อว่าคนไทยเราปรับตัวได้เร็ว อีกสักพัก เมื่อเสียงหวอดังขึ้น คนก็จะละสายตาจากงานที่ทำอยู่ เงยหน้ามองขึ้น แล้วคิดว่า มันจะซ้อมอะไรกันถึงไหน ซ้อมอยู่ได้ รู้แล้วล่ะว่าจะต้องวิ่งไปทางไหน แต่จะวิ่งไปทำไมให้มันเหนื่อย รอให้มันเกิดขึ้นจริงก่อน แล้วค่อยวิ่ง
- อาจเพราะความเชื่อเรื่องเวร เรื่องกรรมแต่ชาติปางก่อน ค่อนข้างมากของคนไทย ทำให้เรามักจะก้มหน้าก้มตาที่จะยอมรับการถูกเอารัดเอาเปรียบ แทนที่จะลุกขึ้นมาต่อสู้ เพื่อพิทักษ์สิทธิ์ที่พึงมีของตนเอง....
- เอ....ผมไปไกลเกินหรือเปล่าว่า.....ยังไงก็ขอบอกว่า....รักเธอประเทศไทย......และรักเธอ ผืนดิน ผืนฟ้า มหาสมุทร ......ด้วยคนนะ