- ไม่มีของที่รักก็เป็นทุกข์ ถึงกับต้องแสวงหา
- เมื่อมีของที่รักก็เป็นทุกข์ ยิ่งหลงรักยิ่งทุกข์หนัก
- เมื่อพลัดพรากจากของที่รักก็เป็นทุกข์ ห่วงหาอาลัย (บางครั้งก็เพิ่งรู้ว่าเสียของดีไป)
- หนักนักก็ปลง ปลงได้บ่อย ๆ ก็วาง วางได้บ่อย ๆ ก็ละ ละมันไว้ที่นั่นเสียเลย อย่าถือเอามาหนักอีก
- "ตกต่าเปิ้นเป๋นดีไค่หัว ตกต่าตั๋วเป็นดีไค่ไห้" (สำเนียงเหนือ : ทีเขาอยากหัวเราะ ทีเราบ้างอยากร้องไห้) ครับ
- ขอให้กำลังใจให้หายเจ็บปวดไว ๆ นะครับ