นมัสการพระคุณเจ้า

เมื่อผมบันทึกเสร็จ  ทุกครั้ง  ผมจะกุลีกุจอเปิดดูตอนเช้าเสมอ  "เพื่อดูความคิดเห็นของพระคุณเจ้า" เมื่อเห็นแล้วก็ดีใจ เพราะพระคุณเจ้าได้ให้แง่คิดดีๆ ในฐานะ"นักปรัชญา"เสมอง ครับ 

อย่างเช่นเช้านี้  ท่านได้ชี้เป็นนัยๆว่า  ผม"ชม"แต่พวกยุโรปมากเกิดไป?!  อันที่จริง "คนเอเซีย"เราก็คิดล้ำหน้าเอาไว้เยอะ  เกี่ยวกับเรื่องนี้  แต่หลายส่วน ไม่ได้บันทึกไว้  ที่บันทึกไว้ ก็อยู่แต่ในพระคัมภีร์  และมักเป็นภาษาบาลีสันสกฤต  ที่สำคัญคือ "คนในระบบมหาวิทยาลัย" ไม่ค่อยได้เอาไปอ้างอิกันในงานวิจัย  และงานเขี่นยอื่น   แต่คิดว่า เรื่องนี้คงจะดีขึ้น  เพราะเรามีมหาวิทยาลัยทางสงฆ์อยู่หลายแห่ง  คิดว่าวิทยานิพนธหรืองานเขียนทั้งหลายของนักศึกษาและอาจารย์  คงจะทำให้ปัญหานี้เปลี่ยนไปในอนาคต นะครับ

ซึ่งเราได้เริ่มแล้วที่นี่ไงละ  โดยพระคุณเจ้านี่แหละครับ  ผมเอง เมื่อว่าง ก็มักจะแวะไปเยี่ยมท่านบ่อย  แต่มีบางบันทึกเท่าน้นที่ได้ร่วมคิดด้วย ครับ

เรื่องของวิเลียมเจมส์นั้น  โดยการศึกษา  ท่านเป็นนักจิตวิทยา  แค่ท่านได้พูดเชิงปรัชญาในช่วงหลังๆ  ดูเหมือนพวกเขียนตำราจัดให้เขารวมอยู่ในกลุ่มปรัชญา Pragmatism หรืออะไรนี่แหละ  ซึ่งรากเหง้าจริงๆเขามีแนวคิดสอดคล้องกับกลุ่ม Realism  ซึ่งเป็นญาติกันกับ Materialism อีกทอดหนึ่ง  ผมคิดอย่างนี้ครับ  อาจจะไม่ตรงกับความคิดของคนอื่น  และ ณ วันนี้ ผมถูกจัดกลุ่ม "โดยพระคุณเจ้า" ให้เป็นญาติกับ ท่านเจมส์ ?!  ผมขนลุกเลยครับ   ผมเป็นเพียง นักจิตวิทยาธรรมดาๆ ครับ พระคุณเจ้า

กระนั้นก็ดี  ขอบพระคุณ ครับ