- สวัสดียามเช้าค่ะพี่อ้อย
- อ่านบันทึกนี้แล้วนึกถึงตัวเอง เมื่อสัปดาห์ที่แล้วรู้สึกเครียดและทุกข์ใจอย่างมาก ขณะนั้นพักอยู่บนโรงแรมแห่งหนึ่งในตัวเมืองสุพรรณฯ
- ตื่นตั้งแต่ยังไม่เช้า จึงมีโอกาสเห็นภาพท้องฟ้าที่เริ่มสว่าง คำว่า ฟ้าหลังฝนแว่บเข้ามาในความรู้สึก แล้วก็โล่งเลยในตอนนั้น
- ไม่มีความทุกข์บังตา อารมณ์ก็เริ่มดีขึ้น มีโอกาสจับภาพไว้เยอะมาก เลือกมาให้พี่อ้อยดูเป็นเพื่อนสักภาพสองภาพค่ะ
- คิดถึงเสมอ...ปล.เมื่อคืนได้คุยกับพี่อึ่ง-สมพร เพราะบังเอิญไปพบพี่เขาบ่นในบันทึกของพี่ติ๋ว-กฤษณา ว่าเหงา...เหงา...เหงา
