ดร.ไสว เลี่ยมแก้ว

ในปรัชญาฮินดูบางสำนักบอกว่า จิตเป็นเพียงเครื่องมือในการรับรู้ของอาตมัน... มิใช่ตัวรู้ที่แท้จริง ... แต่ด้วยความสำคัญผิด ทำให้จิตว่าตัวเองเป็นอาตมัน.... นัยนี้ จิตเป็นเพียงคุณภาพเชิงซ้อนของวัตถุ (ประกฤติ) เท่านั้น...... ประมาณนี้

ส่วนปรัชญาฮินดูบางสำนักบอกว่า จิตนั่นแหละคืออาตมัน... (ทำท่ามึน) 

แต่พุทธปรัชญา (บางสำนัก) บอกว่า จิตมิใช่สิ่งที่มีอยู่จริงโดยปรมัตถ์... จิตเป็นเพียงสภาวธรรมหลายๆ อย่างที่ผสมกันขึ้นมาแล้วก็ไหลไป........

อาตมาคิดว่า เรื่องทำนองนี้คงจะเรียนกันไม่จบแน่นอน........

เจริญพร