เมื่อกี้รีบวิ่งไปค้นในตู้มา หนังสือของหนูพิมพ์ปี 2518 พิมพ์ที่โรงพิมพ์เจริญธรรม ชื่อหนังสือ "คนเจ้าบทเจ้ากลอน และเกร็ดนิยายวรรณคดี" หน้าปกเป็นรูปตัวละครไทยผู้ชายตีกลองยาว ผู้หญิงและเด็กกำลังรำอยู่
หนังสือเล่มนี้เป็นแรงบันดาลใจให้ชอบกลอนทีเดียวเพราะเขียนได้สนุกมากน่าติดตาม ทำให้ชอบอ่านกาพย์กลอนและเห็นเป็นเรื่องสนุก เล่มนี้เป็นหนังสือที่พ่อซื้อมา ตอนนี้กลายเป็นของเก็บสะสมของหนูไปเรียบร้อยแล้ว ย้ายมากี่บ้านก็ขนตามมาด้วย เพราะเป็นหนังสือโปรด ชอบคำโฆษณาในหน้าแรกค่ะ “เด็กอ่านได้ ผู้ใหญ่อ่านดี มีประโยชน์”

ไม่เคยรู้จักผู้เขียนเพราะอ่านตั้งแต่เด็กเอาสนุก แต่โลกนี้มันช่างกลมนัก จุดใต้ตำตอมาเจอลูกศิษย์ของผู้เขียนเข้า ตัวจริงเสียงจริง 555 เดี๋ยวจะหาบทกลอนแจ่มๆ ที่ลงในนี้มาให้ได้อ่านกันค่ะ ^ ^ ดีใจจัง อิ อิ