คุณเอกครับ
- ความรู้สึกผมคงไม่ต่างจากหมอแป๊ะมากมายหรอกครับ
- ตอนผมไปอยู่กัวลาลัมเปอร์ 6 เดือน ผมยังแอบหนีกลับบ้านเลย ขึ้นรถทัวร์เย็นวันศุกร์ แล้วมาถึงหาดใหญ่ เช้าวันเสาร์ ได้อยู่บ้านเสาร์อาทิตย์เช้า พอบ่ายวันอาทิตย์ก็ขึ้นรถทัวร์กลับไปเรียนต่อถึงโน่นตีสามวันจันทร์
- หรือแม้แต่ตอนกลับ ผมก็โยนตั๋วเครื่องบินทิ้ง (refund ไม่ได้) เพราะเขาซื้อให้เป็นตั๋วจากกัวลาลัมเปอร์ไปกรุงเทพฯแล้วจากกรุงเทพมาหาดใหญ่ ซึ่งไปอ้อมโลกมา ผมก็เพียงแค่หิ้วกระเป๋าออกจากมาเลเซียตอนหัวค่ำแล้วหาเช้าที่หาดใหญ่ สบายกว่าตั้งเยอะ และไม่ต้องนอนรออีกวัน เพื่อไปต่อเครื่องในวันรุ่งขึ้น
- ความรู้สึกเหล่านี้คงไม่ได้เกิดขึ้นทุกคนครับ ขึ้นอยู่กับว่าเขามีใจจดจ่ออยู่กับอะไร อย่างผม ผมอยากอยู่บ้าน ผมไม่เคยมีความรู้สึกว่าอยากจากบ้านไปไหน การที่ได้อยู่พร้อมหน้าค่าตากันในบ้านถือเป็นความพอใจอย่างยิ่งของผมครับ
- สักวันคุณเอกคงจะพอเข้าใจครับ