ความเห็น 380646

AAR ชีวิตของตัวเองถึงวันนี้

เขียนเมื่อ 

กลับมาอ่านสิ่งที่ตัวเองเขียนอีกครั้งเมื่อเวลาผ่านไปปีกว่าๆก็ยังคงจำได้ว่า เพราะอะไรถึงเขียนบันทึกนี้

ขอบคุณน้อง Dr.Ka-poom (ที่ตอนนั้นดูเหมือนจะไม่ยอมเปิดบล็อก)สำหรับส่วนเสริมที่ลุ่มลึก และทำให้บันทึกนี้ดูดียิ่งขึ้น

ขอบคุณคุณ ชายขอบ ที่มาให้กำลังใจ

ขอบคุณ คุณ ก ที่มาย้ำยืนยันเรื่องจริงที่พบได้เสมอ

ขอบคุณ คุณเอื้อ อ.หมอปารมี สำหรับกำลังใจและข้อคิดค่ะ แต่ยังคงคิดว่าประโยชน์ตนนั้นควรคิดถึงให้น้อยที่สุดเป็นดีค่ะ "ได้"มาเยอะเกินไปแล้วล่ะค่ะ

ขอบคุณ คุณศิริ สำหรับคำชื่นชมที่น่าจะเป็นกระจกของเรากันนะคะ ใครไม่ชม เราก็ชมกันเอง (คนห้อง Chem เชี่ยวชาญเรื่องนี้ที่สุด ใช่ไหมคะ)