อืมม์ ตำนานนี้ช่างซาบซึ้งยิ่งนัก ศิษย์พี่ใหญ่ช่างมีบุญ ศิษย์น้องไปยูนนานสองครั้งแล้วยังมิมีโอกาสลิ้มลอง “กั้วเฉียวหมี่เซี่ยน” นี้แต่อย่างใด เดี๋ยวศิษย์น้องรอท่านแม่กลับมาจะลองถามว่าชื่อนี้แปลว่าจะใด ครั้นจะอาศัยเจ้าตัวเล็กแปลให้ก็กลัวความจะเพี้ยนไปเสียก่อน

ศิษย์พี่ท่านทำถูกแล้วที่ตอบไปว่าท่านมีฮูหยินคู่ใจ หากมิฉะนั้นอาจจะถูกสาวยูนนานกักขังไว้ไม่ยอมให้กลับมา พาลจะทำให้บรรดาศิษย์น้องทั้งหลายจะตรอมใจกันเพราะไม่มีอะไรทำ (ไม่มีบล็อกศิษย์พี่ให้มาตั้งวงเม้าท์) เลยต้องหันมากินทั้งวัน 555