- พี่ขออนุญาตเพิ่มเติม คำว่าเสี่ยว หน่อยครับ การมองคำว่าเสี่ยวผ่านอาชีพนายฮ้อย ตอนที่พี่ศึกษาเรื่อง "นายฮ้อย" นั้น ก็ทึ่งในวัฒนธรรมท้องถิ่นดีดีเช่นนี้มาก นายฮ้อยคือคนที่มีอาชีพซื้อวัวควายไปขายยังภาคกลาง คราวละมากๆ ในอดีตอาจถึงพันตัว หรือหลายร้อยตัว โดยนายฮ้อยใหญ่จะไปรวบรวมวัวควายมาจากหมู่บ้านต่างๆ บางทีก็ข้ามจังหวัด เช่น นายฮ้อยใหญ่อยู่มหาสารคามก็ไปเอาวัวควายจากยโสธร อุบล เป็นต้น โดยการไปหาคนที่มีอาชีพนายฮ้อยเหมือนกัน แล้วขอความร่วมมือให้ช่วยรวบรวมวัวควายให้ เมื่อถึงเวลาก็มาเอาไป จ่ายเงินจ่ายทองกัน แต่หากไม่มีเงินก็เอาวัวควายไปก่อน เมื่อขายได้ก็ค่อยเอามามอบให้ เพราะเชื่อใจกัน
- "คนที่มีอาชีพนายฮ้อย ในอีสาน เหมือนเป็นเสี่ยวกัน" แม้ว่าจะไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่การมีอาชีพนี้รับประกันได้ว่า เป็นผู้ใจถึง พูดคำไหนเป็นคำนั้น ซื่อสัตย์ ตรงไปตรงมา โดยเฉพาะเมื่อมีอาชีพเหมือนกัน ก็รักใคร่ดั่งญาติสนิท เรียกว่า "ถึงกัน" เมื่อเพื่อนเดือดร้อน เราก็เดือดร้อนด้วย เมื่อเพื่อนมีความสุข ก็แบ่งสุขมาด้วย
- ดังนั้นคนที่มีอาชีพนายฮ้อยด้วยกันไม่จำเป็นต้องผูกเสี่ยวก็เหมือนเสี่ยว
- น่าสนใจการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเป็นมิติแห่งการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน ดีมาก มากเลยน้องเอก