นมัสการพระคุณเจ้า

ทีแรกผมแปลกใจมากที่พบข้อความว่า "คำคุณธรรมนั้น เราบัญญัติมาจากคำ Virtue ในภาษาอังกฤษ" คือ แปลกใจว่า "เราน่าจะมีความคิดเกี่ยวกับคุณธรรมเกิดขึ้นในใจของเรานานมาแล้ว"  นานแค่ไหนหรือ  ต้องก่อนสมัยพ่อขุนรามคำแหงประดิษฐ์อักษรไทยใช้  และก่อนมีการประดิษฐ์อักษรไทยใช้  เราก็มีภาษาของเราเองอย่แล้ว  การมีภาษาใช้  แม้เพียงภาษาพูด  เราก็น่าจะมีการสื่อสารเกี่ยวกับความคิดเรื่องคุณธรรม  เพราะว่า  "ตั้งแต่เราเรื่มเกิดมาเป็นคน" เราก็ต้อง"คิด" ว่า "เราสงสารสัตว์ที่เราเห็นคนอื่นเชือดคอแน่ๆ"  และถ้าเรารู้สึกเช่นนั้น(ต้องรู้สึกสักคนหนึ่ง ! ) ก็แสดงว่า "เราเริ่มมีความรู้สึกเชิงคุณธรรมแล้ว"  และ"มันต้องมีใครสักคนหนึ่งเป็นอย่างน้อยในหมู่คนไทยของเราในสมัยโน้นที่ "ชอบช่วยเหลือสัตว์เป็นนิจเพื่อไม่ให้ถูกฆ่า"  และถ้าอย่างนี้  ก็แสดงว่า "ความรู้สึกเกี่ยวกับคุณธรรมได้เกิดขึ้นแล้วในหมู่คนไทยในสมัยโน้น"  จึงคิดว่า เราน่าจะมี "มโนทัศน์คุณธรรม" แล้ว   และ  เราน่าจะมี "คำที่เป็นชื่อของมโนทัศน์นี้เกิดขึ้นแล้ว"ในสมัยโน้น ในหมู่คนไทย  ซึ่งต้องก่อนสมัยพ่อขุนรามคำแหงหลายพันปี !!

มิใช่ว่าเราเพิ่งมีมโนทัศน์ตามหลังพวกฝรั่งอย่างแน่นอน ?!!

และดังนั้น  เราจึงต้อง "แปลคำของเรา"  "ให้ตรงกับของฝรั่ง"  "มิใช่แปลของฝรั่งมาเป็นของเรา" อย่างแน่นอน