นึกขึ้นได้ (ก่อนจะขอไปนอนสักนิด) คนที่จะเริ่มทำวิจัยมักจะพูดถึงบ่อย ๆ (เขาเรียกว่าบ่น...) ว่า คนที่ให้คำปรึกษามักจะพูดไปพูดมา แล้วมาลงที่คำถามวิจัยของคนให้คำปรึกษาเสียเอง (ชอบแจกคำถามวิจัย แต่ตัวเองไม่ยอมทำฮา...) ซึ่งคนที่จะเริ่มทำ (ผู้มาขอคำปรึกษา) เขาไม่สนใจประเด็นนั้นด้วย การทำวิจัยครั้งนั้นที่ทำท่าว่าจะได้เริ่ม ก็มีอันต้องหยุดลงโดยดุษฎี

     อีกเรื่อง (2 แล้วนะ) คนให้คำปรึกษาในตอนเริ่มต้น ต้องมีเทคนิคการใส่ empower ให้ลุกโชติช่วง (เพราะเขาติดมาแล้ว) แต่ไม่ใช่การทำให้มอดลง (อันนี้สังเกตได้จากในหน่วยงาน เป็นคน ๆ ไป คือ แรก ๆ จะมีผู้มาขอคำปรึกษามาก แต่พอหลัง ๆ ค่อย ๆ เงียบไป เพราะเขาจะบอกต่อ ๆ กันไป)

     อีกเรื่อง (3 แล้ว) คนที่เขาสนใจจะทำวิจัยมีมาก (ในหน่วยงาน เช่น สสจ. ไม่ใช่ในระบบมหาวิทยาลัย) แต่ทำไมกลับมีงานวิจัยออกมาน้อยมาก ในแต่ละปี หากไม่นับที่ต้องทำผลงานทางวิชาการ (แจกคำถามวิจัยอีกแล้วครับท่าน...) นับจากอะไรเหรอ ก็จากการเข้ารับการอบรม จะมีผู้สนใจสมัครเยอะมาก และอบรมอย่างตั้งใจ แต่ไม่ทราบทำไมพอแบ่งทีมที่ปรึกษาให้ ส่วนใหญ่ก็จะหายไปเลย (ต่อม ๆๆๆ)