มองว่าเป็นพฤติกรรมของแต่ละบุคคล (สันดาร) ค่ะ...ไม่ดื่มน้ำเมาหากไร้ซึ่งความรับผิดชอบชั่วดีสังคมก็ไม่เจริญขึ้นได้...พาคนชั่วเข้าวัดฟังเทศฟังธรรมพอได้ขัดเกลาให้บางเบาลงได้บ้าง แต่เฉพาะ ณ ขณะนั้น เวลานั้น ที่ตรงนั้น แต่ครั้นออกจากวัดทุกอย่างกลับเหมือนเดิม ไม่ต้องโทษใครอื่นใดทั้งสิ้นคงอยู่ที่ตัวตนของแต่ละบุคคล

หากแต่การแสดงพฤติกรรมบางอย่างของวัยรุ่นยังจำเป็นต้องอาศัยตัวแบบที่ดี ไม่ว่าจะเป็นตัวแบบที่เป็นบุคคลจริง ๆ หรือตัวแบบที่ผ่านทางสื่อประเภทต่าง ๆ ล้วนแล้วแต่มีอิทธิพลต่อตัวตนของเด็กแทบทั้งสิ้นผลกรรมที่ตัวแบบได้รับย่อมสะท้อนให้ผู้สังเกตได้เห็นและไม่เอาแบบอย่าง แต่สุดท้ายก็อยู่กับจิตสำนึกของแต่ละบุคคลด้วย การรับรู้ของแต่ละบุคคลย่อมแตกต่างกัน