ก้าหะคุยข้ามดอยเรื่องยำจิ้นไก่ไปตะวาวันซืนนิเจ้า มอกน่อยชอบไก่ต้มจั๊กไคร ตี้คนใหญ่เปิ้นต้มก่อนเอามายำนั่นนะ ใหญ่มาโลภมาก ไก่ต้มจั๊กไครก็ต้องเอาไว้ฮื้อ ยำก่อต้องยำฮื้อตวย ตี้ว่ามานี่หมู่น้าๆ เปิ้นยะฮื้อกิ๋นนั่นเองเจ้า เพราะเมนูนี้ตั๋วข้าเจ้าบ่มี๋ความสามารถ

อันที่จริงก่อเกยเดาดุ่ม(ส่งเดช)ยะเหมื๋อนกัน ต๋ามประสาคนซุกซน แต่จะได๊จะได รสชาติก่อบ่ะเหมื๋อนคนใหญ่เปิ้นยะแต๊เลยเจ้า บางทียังกึ๊ดว่า ตี้ว่าบ่ะมี๋ความสามารถฮั่นมันยังน่อยไป ต้องบอกว่าบ่มี๋ปั๋ญญาฮั่นละเจ้าข้าเหย

เรื่องรสชาติดั้งเดิมนั้น เป๋นเรื่องยากในก๋านทำอาห๋ารเมือง คิดว่าคนตี้จะคงรสชาติอย่างดั้งอย่างเดิ๊มอย่างเดิมอย่างตี้เฮาๆ ตั้นๆ ตางหล๋ายเกยกิ๋นเกยว่ามาตั้งแต่มอกน่อยนั้น ต้องเป๋นคนตี้คลุกคลีอยู่กับก๋ารทำอาห๋ารอยู่ตลอดเวลา บ่มีช่วงเว้นช่วงวรรค ซึ่งบ่ะเดี่ยวนี้ก่อหาได้ยากแล้วเน้อเจ้า

คนทำอาหารรสชาติดั้งเดิมหายาก อาห๋ารเดิ๊มเดิม ก่อห๋ายากตวยกั๋นไป อย่างหล๋ายคนบอก ไผ๋ก่อยะยำจิ้นไก่บ่ลำเต้าอี่แม่ ลาบจิ้นบ่ลำเต้าอี่ป้อ สำหรับข้าเจ้า มีน้ายะกิ๋นลำ วันดีๆ ลมเย็นจอย ต้องแวะไปปะเหลาะว่าไข้กิ๋นต๋ำส้มเมือง(ใส่บะขามสดกับบ่าถั่วดิน) หรือบางวันกึ๊ดเติงหาข้าวผัดสีจมปู ห่อนึ่งไก่ใส่วุ้นเส้น กาว่ายำจิ้นไก่เลิศรส กิ๋นไปกึ๊ดเติงหาเพลงข๋องกิ๋นคนเมือง ของปี้อ้ายจรัล ไปตวย

ความสุขของคนเฮามีบ่กี่อย่าง ..ก๋ารได้กิ๋นอาห๋ารดีๆ ลำๆ จับปากจับคอ นับเป๋นความสุขอย่างนึ่ง  ก๋ารได้เขี๋ยนถึ๋งข๋องกิ๋นดีๆ เหมาะๆ ก่อเป๋นความสุขแห๋มอย่างนึ่ง ป๋ายบ่ะปอ ก๋านได้เขี๋ยนเป๋นกำเมืองก่อเป๋นแห๋มอย่างนึ่งตี้ทำฮื้อมีความสุขม่วนงันดี๊ดี

งวดนี้บ่ะแปล๋เน่อเจ้าคุณน้ำริน เพราะเขียนมายาวเกินไปเหี๋ยแล้ว จะฮื้อดี คุณน้ำรินไปฮ้องเพื่อนจาวเหนื๋อมาซักคน เอามาจ้วยอ่านจ้วยแป๋ล แล้วไข้หัวคิกๆ อย่างมีความสุข (ผ่อลอ มั่นใจ๋ขะหนาดนี้)

ขอบคุณ คุณนกววิหค และคุณน้ำรินนักๆ เน่อเจ้าตี้เข้ามาแอ่วมาไจ จะไดๆ ก่อแวะมาบ่อยๆ เน้อ แล้วแห๋มน่อยจะเก่งกำเมืองไปโดยบ่ฮู้ตั๋ว :D