สวัสดีครับอาจารย์

   ผมเป็นนักศึกษาปีที่ 1  ของมหาวิทยาลัยชีวิต ( คงเคยได้ยินนะครับ ) ศูนย์เรียนรู้ อ.ประทาย จ.นครราชสีมา พอดีได้เห็นบทความของอาจารย์ที่เล่าเรื่องเศรษฐกิจของประเทศ ผมเห็นด้วยกับอาจารย์จึงอยากจะแลกเปลี่ยนบ้าง

    ผมเป็นชาวบ้านธรรมดา การศึกษาก็น้อย พึ่งมาตื่นตัวเอาเมื่อไม่นานนี้เอง จึงเริ่มหันมาเรียนในหลักสูตรสหวิทยาเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มันตรงกับวิถีชีวิตของไทยเราจริงๆ เพราะในระหว่างที่เริ่มเรียนก็สามารถนำประสบการณ์จากการเรียน หรือการศึกษาดูงานจากที่อื่นๆมาใช้ในชีวิตประจำวันได้เลย ไม่ต้องรอให้เรียนจนจบแล้วมาเริ่มต้น สำหรับพวกเราชาว ม.ชีวิต มีเป้าหมายว่า ชีวิตต้องดีขึ้นตั้งแต่เริ่มเรียน ไม่ใช่เรียนจบแล้วถึงจะดี  สำหรับผมแล้ว การเรียนรู้เป็นเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่ง สำหรับการพัฒนา ทั้งในครอบครัว ชุมชน และท้องถิ่น

     ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีการดำรงชีวิตแบบเกษตรกรรม มาช้านาน อาศัยธรรมชาติ หรือจะเรียกว่าวิถีชีวิตคนไทยส่วนใหญ่ ต้องพึ่งพิงธรรมชาติมาเป็นเวลานาน และยังต้องมีต่อไป ทรัพยากรธรรมชาติในประเทศไทย เคยได้รับการยอมรับจากต่างประเทศเมื่อครั้งในอดีตว่าสมบูรณ์ที่สุด อีกแห่งหนึ่งของโลก วัฒนธรรมไทยก็ได้ชื่อว่าเข้มแข็งที่สุดในโลกอีกแห่งหนึ่ง   มีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง ไม่ได้เลียนแบบใคร แต่วันนี้ทรัยยากรธรรมชาติกำลังเหลือน้อยลงทุกที เพราะถูกทำลาย โดยใคร ผมไม่รู้ วัฒนธรรมไทยเรากำลังอ่อนแอลง ความเคารพของเด็กที่มีต่อผู้ใหญ่กำลังลดน้อยลง วิถีชีวิตของคนในชนบทกำลังถูกเปลี่ยน ( บางแห่งเปลี่ยนไปมากแล้ว ) ความเชื่อมั่นของชาวบ้านที่มีต่อ ผู้นำ ชุมชน สังคม และต่อตัวเอง กำลังลดน้อยลงไปทุกที ผมยังเชื่อว่าเศรษฐกิจของไทยจะแข็งแรงได้ ต้องกลับไปที่พื้นฐาน ที่เป็นความจริงของเรา วิถีชีวิตแบบเกษตรกรรม วิถีชีวิตที่ใกล้ชิดธรรมชาติ จึงจะทำให้เราเริ่มกลับมาเข้มแข็งเหมือนอดีตได้อีกครั้ง

    การพัฒนาประเทศ ถ้าเดินหน้าอย่างเดียว แล้วไม่หันมามองข้างหลังบ้างว่าเราเป็นใคร ไม่เคยคิดว่าคนไทยส่วนใหญ่ของประเทศเขาทำมาหากินอะไร อย่างนี้ต่อให้มีเงินมากมายแค่ไหน ก็ไม่มีทางจะเข้มแข็งอย่างยั่งยืนได้หรอกครับ ถ้าอาจารย์มีเวลาจะลองลงมาดูวิถีชีวิตของชาวบ้านในชนบทอย่างพวกผมดูบ้างก็ได้นะครับ ผมและครอบครัวยินดีต้อนรับ และจะเป็นเกียรติอย่างมาก ไม่ใช่อะไรหรอกครับ ผมเพียงอยากให้ชาวบ้านเขาได้มีโอกาสแลกเปลียนเรียนรู้กับคนนอกชุมชนบ้าง โดยเฉพาะมหาบัณฑิตอย่างอาจารย์ เขาจะได้มีวิสัยทัศน์ ที่กว้างขึ้น ใหม่ขึ้น เพื่อที่เขาจะได้หันมาสนชุมชนของเขาอย่างจริงจังเสียที

    ยังมีอีกมากครับ สำหรับการแลกเปลี่ยน ถ้าอาจารย์ไม่ว่าอะไรผมจะขออนุญาติอาจารย์ในโอกาสต่อไป

พอดีเจ้าหน้าที่เขาจะใช้เครื่อง ( เห็นมั๊ยว่า หดหู่ขนาดไหน ยังไม่มีเป็นของตัวเองเลย )

ขอแสดงความนับถือ

อัครชัย