สวัสดีครับ
แวะมาเก็บเกี่ยวมุมคิดอันงดงามและฉายชัดความเป็นปรัชญาชีวิตได้อย่างน่าคิด
และขออนุญาตเขียนลำนำง่าย ๆ ตามแบบฉบับตนเองไว้ในบันทึกนี้ว่า
...
มนุษย์ ...
มีลมหายใจ
เพื่อกันและกัน
สถานะทางสังคมที่แตกต่าง
คือภาพสะท้อนของการเติมเต็ม
หาใช่การแยกแยะ
และชี้ชัดความอ่อนด้อยของมนุษย์
บางครั้ง
สถานะที่แตกต่างนั้น
ธรรมชาติกำลังยืนยันว่า
นั่นคือ
ภาพชีวิตของการต้องเติมเต็มให้กันและกัน
ไม่ใช่การถีบตัวไกลห่าง
ให้เห็นภาพแห่งความแตกต่าง
ที่ไม่อาจเชื่อมโยงมาพึ่งพิงกันได้เลย