สวัสดีครับ

ผมขอตอบทีละข้อก็แล้วกัน

1.การบิดเบือนในการลงประชามติ เผอิญผมเห็นว่าฝ่ายที่รณรงค์ไม่รับร่าง รธน.ส่วนหนึ่งนั้น ไม่ไล่ประเด็นข้อดีข้อเสียของ รธน.ดังที่คุณว่า เพราะมันยากที่ชาวบ้านอย่างผมจะเข้าใจ จึงใช้วิธีการบิดเบือนที่ง่ายๆ แต่ได้ผลดีมาก ประเด็นก็คือ การรณรงค์ไม่รับร่างในลักษณะนี้เป็นการทำลายจิตวิญญาณประชาธิปไตยอย่างร้ายแรง

ผู้มีอำนาจไม่ว่าใครๆ มักไม่ยอมเผยข้อบกพร่องหรือข้อผิดพลาดของตนเองหรอก ก็ประชาชนเรานี่แหละที่ต้องตรวจสอบและหาข้อผิดพลาดมาตีแผ่ให้สังคมภายนอกรับรู้ ซึ่งก็เป็นหน้าที่ของประชาชนตามวิถีทางประชาธิปไตยอย่างหนึ่งใช่ไหมครับ? 

แล้วคุณอ่าน รธน.ฉบับนี้ครบหรือยังครับ ถ้าอ่านครบแล้วกรุณาโพสต์มาอีกทีนะครับ ผมจะได้รู้ว่าข้อดีข้อเสียมันมีกี่ข้อ แล้วมันตรงกับที่ผมวิเคราะห์หรือเปล่า?

2.ความเหมาะสมในการมอบอำนาจของการปกครองให้อยู่กับมือของประชาชน ให้คุณลองวิเคราะห์เอาเองแล้วกันครับว่า อดีตท่านผู้นำกับประธาน คมช. ใครจะมีจิตวิญญาณประชาธิปไตยมากกว่ากัน

ที่จริงเรื่องหลงเชื่อ รักและศรัทธาอย่างไม่ลืมหูลืมตานั้น ถ้าหน้ามืดตามัวหลงเชื่อจริงอย่างที่คุณว่า ก็คงไม่มีคนอย่างคุณและอีกนับสิบล้านคนที่ vote no หรอกครับ จริงไหม?

3.ความเป็นผู้นำ ถ้าผู้นำตามระบอบมีข้อเสียมากนสิครับ เราจะได้ออกแบบระบบการเมืองใหม่ๆ ที่ไม่ให้เขาใช้อำนาจตามอำเภอใจอีกต่อไป

เพียงแต่ว่า ตรรกะบางอย่างที่คุณใช้มันอาจจะต้องปรับปรุงบ้าง เพราะการปกครองในระบอบประชาธิปไตยในปัจจุบันซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ รัฐบาลที่มาตามรูปแบบประชาธิปไตยจึงอาจเป็นอันตรายพอๆกับรัฐเผด็จการ หากขาดการตรวจสอบที่ดีพอ

ผมสงสัยครับ ว่าน้ำเสียงของคุณในโพสต์นี้ออกจะใส่อารมณ์ไปหน่อย แต่อย่างไรก็ขออภัยด้วยที่เขียนบทความไม่ถูกต้องตามใจคุณครับ

ขอเน้นย้ำครับ ลองคิดกันเองว่า ถ้าผมเห็นว่าผู้นำที่มาจากรถถังดีกว่าผู้นำตามระบอบประชาธิไตยแล้ว ผมจะเขียนบทความนี้คิดมาทำไมให้ปวดหัวเปล่าๆ ครับ

ขอบคุณครับ