สวัสดีครับ  อ.Phirakan  

เพราะความไม่แน่นอนนั่นเอง...ทำให้เราต้องมีสติ ในการใช้ชีวิต

เวลาที่เหลือก็ไม่รู้ว่าเหลือมากหรือน้อยเพียงใด ผมกำลังจะบอกทุกคนว่า ใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้มีคุณค่าที่สุดตามเวลาที่ล่วงผ่านไป และพร้อมที่จะเผชิญกับความตายที่เป็นความจริง ที่ทุกคนหลีกหนีไม่พ้น

ขอให้น้อง นศ.ไปสู่สุคติ และขอให้กำลังใจอาจารย์ นักศึกษา ตลอดจนผู้คนที่ร่วมชะตากรรม