๑. การจัดการความรู้ด้านสิ่งแวดล้อมเป็นสหวิทยาการที่ต้องใช้องค์ความรู้หลายสาขามาบูรณาการร่วมกันในการศึกษาปัญหา แก้ไขปัญหา และการถ่ายทอดความรู้ เช่น ปัญหา Global worming ที่ส่งผลกระทบต่อทุกชีวิตบนโลก ต้องใช้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในการสังเกต ตรวจวัด การให้ความรู้แก่ผู้ได้รับผลกระทบ และการแก้ไขปัญหาตั้งแต่ระดับท้องถิ่น ประเทศ และนานาชาติ ปัญหาสิ่งแวดล้อมส่วนใหญ่จึงเป็นปัญหาที่เป็นข้อมูลหรือความรู้ที่"สด" เนื่องจากส่งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตทุกชีวิตบนโลก

๒. การนำความรู้ด้านสิ่งแวดล้อมไปใช้จึงเป็นการเชื่อมโยงระหว่าง ปัญหา สถานที่เกิดปัญหา และวิธีการแก้ไขปัญหาทั้งในระยะสั้นและการแก้ไขปัญหาอย่างยั่งยืน

๓. บทบาทหน้าที่ของอาจารย์สิ่งแวดล้อมคือการจัดการเรียนรู้ในมหาวิทยาลัย การวิจัย และการให้บริการชุมชน ที่ต้องเชื่อมโยงความรู้ด้านสิ่งแวดล้อมในระดับชุมชนท้องถิ่นในพื้นที่บริการของมหาวิทยาลัย เพื่อถ่ายทอดให้เกิดสติหรือการรู้ (awareness) ในปัญหาสิ่งแวดล้อม และการแก้ไขปัญหาแก่นักศึกษาและประชาชน เป็นเครือข่ายความรู้ที่สามารถพัฒนาขึ้นโดยใช้แหล่งทุนและการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับต่างประเทศได้

การจัดการความรู้ด้สนสิ่งแวดล้อมจึงเป็นการเชื่อมโยงองค์ความรู้สาขาต่าง ๆ มาใช้ เนื่องจากสามารถนำปัญหา และฐานทรัพยากรธรรมชาติมาใช้ในการเชื่อมโยงองค์ความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ข้ามสาขาไปสู่สังคมศาสตร์ และศึกษาศาสตร์ซึ่งจะเป็นการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมได้อย่างบูรณาการและมีความยั่งยืน