อัธยาศัยค่ะ อ.หมอแป๊ะ อันนี้เป็นผู้รู้ให้ได้ ช่วงนี้โดน 3 หนุ่มที่บ้านเข่นแม่เรื่องภาษาไทยบ่อยๆ เพราะดันไปโม้ไว้ว่าแม่เก่งภาษาไทย (เพราะแม่ชอบ) พอตอบอะไรไม่ได้ ซวยเลยค่ะ มีแต่ผู้เชี่ยวชาญกันทั้งบ้าน ถ้าถามคำไหนปั๊บ จะโดนย้อนปุ๊บว่า...อะไร แม่ไม่รู้เหรอ...เลยขอมาเป็นผู้รู้ในบล็อกอาจารย์หน่อยนะคะ ขอแซวด้วยว่าอ.หมอแป๊ะเขียนซะโอเว่อร์มากเลยนะคะ มี ฒ ผู้เฒ่าเสียด้วย

อ่านบันทึกแล้ว น่าสงสารทั้งคนไข้และหมอสิงคโปร์เลยนะคะ ฟังเรื่องการตรวจวินิจฉัยนี่แล้ว เสียดายที่วิชาชีพที่จะช่วยให้คนทำ ได้บุญกับความรู้สึกดีๆกลายมาเป็นเพียงหน้ากากหุ่นยนต์ไปเสีย หวังว่าจะมีไม่มากนะคะ (แอบหวังเล็กๆ ไม่อยากรอเฉลยจากอาจารย์เลยค่ะ....กลัว)