คนเราทุกคนเหมือนหิ้วกระป๋องเปล่าใบหนึ่งออกจากบ้านทุกวัน  หน้าที่ของเราก็คือพยายามหาน้ำมาเติมให้เต็มกระป๋องใบนั้น  คนที่มีกระป๋องใบเล็ก ก็อาจเติมน้ำเต็มในเวลาไม่นาน  แต่หากใครมีกระป๋องใบใหญ่  ก็ต้องใช้ความพยายามมากขึ้นที่จะหาน้ำมาเติมให้เต็ม  กระป๋องที่เราทุกคนหิ้วติดตัวนั้นเปรียบเหมือนความเห็นแก่ตัว  ส่วนน้ำก็เหมือนกับความสุข ดังนั้น คนที่มีความเห็นแก่ตัวน้อยย่อมใช้เวลาไม่มากนักก็จะเติมความสุขได้เต็ม  แถมเมื่อมีความสุขล้นเหลือ ก็ยังแผ่กระจายไปสู่ผู้ที่อยู่รอบข้างได้ด้วย

-นพ. บุญเลิศ  จุลเกียรติ-