๑. การจัดการความรู้เป็นสิ่งที่ดีถ้าทุกคนทำได้ อย่างที่ท่านวิทยากรให้ความรู้มา แต่ก็ยังมีข้อสงสัยว่า การจัดการความรู้เป็นเรื่องส่วนบุคคลหรือขององค์กร เพราะหลายคนก็หาความเป็นเลิศให้กับตนเองโดยไม่สนใจองค์กร หรือบางคนก็ทุมเทให้กับองค์กรโดยไม่ให้ความสำคัญของความเป็นเลิศของแต่ละบุคคล

๒. การที่จะได้มาซึ่ง ๘ ทุน ไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะกบที่อยู่ในกะลา และรวมถึงกบที่อยู่นอกกะลา (ที่รู้เรื่องของคนอื่นแต่ไม่รู้เรื่องของตนเอง) ส่งผลให้เกิดอัตตาสูง ก็จะทำให้ขาดทุนทางจริยธรรม (การเข้าใจ เห็นใจ และยอมรับ) โดยเฉพาะราชภัฏที่มีความหลากหลายสาขาวิชา สาขาที่ไม่กี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์อาจไม่จำเป็นต้องลงทุนสูงในการบริการลูกค้าก็จะได้กำไร(เป็นเนื้อเงินหรือปริญญา) มากกว่า (มีคุณภาพหรือไม่ อาจเป็นอย่างที่ท่านอาจารย์ว่า) ในขณะที่สาขาทางวิทยาศาสตร์ต้องใช้ต้นทุนสูงกว่าเพราะต้องใช้เครื่องมือมาก ก็จะถูกมองว่าไม่ทำกำไรให้องค์กรที่เป็นบริษัทเดียวกัน หรือแม้แต่ในกลุ่มวิทยาศาสตร์ด้วยกันก็อาจจะไม่ยอมรับในธรรมชาติวิชาของสาขาที่ต่างไปจากตน ก็เกิด GAP ขึ้น สิ่งที่ยากคือทำอย่างไรที่จะให้ช่องว่างนี้หายไป คนที่เด่นกว่าทำอย่างไรจึงจะดึงคนที่ด้อย คนที่ด้อยทำอย่างไรที่จะมีคนช่วยผลักให้เด่น บริษัทซึ่งจะได้กำไรสูงสุด