สวัสดีค่ะน้องหมอ kmsabai

มองในแง่ดีต้องบอกว่าโชคดีที่มีจี๊ดมาให้ปฏิบัติในวันหนึ่งๆ เยอะมาก.. ได้พิินิจพิจารณาจิตของตน ไม่ให้แกว่งจนเกินไปตลอด.. จี๊ดที่ ๔ นั้นน่ากลัวอยู่ทีเดียว แต่ทำอย่างที่น้องทำน่ะ ถูกต้องแล้วค่ะ.. เห็นได้ชัดเจนว่าน้องปฏิบัติไปได้ก้าวหน้ามากจริงๆ 

พี่ถือว่าเราเป็นเพื่อนร่วมทางกันนะคะ ไม่ได้เป็นศิษย์อาจารย์กัน เป็นพี่น้องสหธรรมมิกกันมากกว่า ^ ^  เพราะของอย่างนี้ อยู่ที่บุญบารมีที่สั่งสมมา และการปฏิบัติด้วย บางเรื่องเราก็ก้าวหน้าได้เร็ว บางเรื่องอาจจะช้า..แล้วแต่ปัญญาบารมีที่มีอยู่.. 

อ้อ...สมัยก่อนพี่เป็นจี๊ดแบบที่ ๑ ค่อนข้างมาก เรื่องทิฐฏิมานะยังเป็นเรื่องที่หนักอยู่เช่นเดิม เพราะมักจะคิดไปแล้ว เปรียบเทียบเราเขาไปแล้ว ถึงเพิ่งจะมานึกได้...  เรื่องนี้ก็คงยังต้องฝึกต่อไปค่ะ ^ ^  แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีอารมณ์กับคนที่เอาเปรียบสังคมแล้ว.. แต่ในจิตยังมีการคิดเปรียบเทียบความแตกต่างอยู่..เพียงแต่ไม่มีอารมณ์อื่นๆ ตามมาเท่าใดนักค่ะ  ...

เล่าสู่กันฟัง แลกเปลี่ยนค่ะ ...

ขอบคุณที่นำประสบการณ์ปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวันมาเล่าให้ฟังนะคะ..พี่เชื่อว่ามีผู้ได้ประโยชน์มากจากบันทึกลักษณะนี้ค่ะ ^ ^