อ่านบันทึกแล้วเป็นห่วงน้องหนูจ้าตาแป๋วจัง ดีใจที่อ่านถึงความเห็นแล้วรู้ว่าน้องจ้าอาการดีขึ้นแล้วนะคะ เวลาลูกไม่สบาย คนเดือดร้อนใจมากๆคือพ่อแม่นี่แหละค่ะ สงสารคุณจิ๋มเธอจังค่ะ ดีที่คุณพ่อพร้อมเป็นกำลังใจเสมอแบบนี้ อยู่ไกลก็เหมือนใกล้ค่ะ

ชอบใจที่เขามีการเก็บประวัติ  ตั้ง 20 กว่าปีเชียวนะคะ สงสัยว่าเขาจัดระบบยังไงเพราะพื้นที่เก็บไม่น่าจะมาก หรือว่าคนไข้ไม่มากนักคะ ของเราไม่ทราบเก็บนานเท่าไหร่ ที่แน่ๆรู้แล้วว่าของคณะแพทย์เรา ถ้าไม่มารักษาเกิน 5 ปีแฟ้มโดนเคลียร์ไปเลยค่ะ พวกเราทั้งบ้านโดนมาแล้ว เหลือแต่ HN ประวัติหายเกลี้ยงเลย