สวัสดีค่ะคุณพัช

ไม่ได้คุยกันเสียนาน  สบายดีนะคะ

เห็นใจคนขับเคลื่อนงานค่ะ  มันมีปัจจัยมากมายที่คนทำงานควบคุมไม่ได้ และกลับถูกควบคุมโดยกติกาบางอย่าง   แต่ดูเหมือนคุณพัชยังมีพลังอยู่มาก  เป็นกำลังใจให้นะคะ

ภาควิชาการก็พูดก้นไปตามหลักการ  ข้อจำกัดในการมอง การพูดน้อยกว่านักปฏิบัติเยอะ  ที่จริงอยากสะท้อนให้ผู้กำหนดนโยบายที่มีอำนาจสั่งการในระดับบนๆได้เข้าใจมากกว่า   คิดว่ากระบวนการงบประมาณก็เป็นข้อจำกัดสำคัญของการทำงาน

เพื่อนเสี่ยวเกลอก็ยังพยายามกันอยู่ค่ะ  เห็นความตั้งใจของกลุ่มชาวบ้าน   แต่ก็เหนื่อยใจกับความยืดหยุ่นในการทำงานที่ดูจะสูงเกินไปสักนิด   ได้แลกผลไม้กับปลาแห้งตัวเล็กๆ ระหว่างพื้นที่ในนครฯด้วยกัน   และได้ข้าวสารมาจากโคราชด้วย  แต่ช่วงที่ผลไม้ออกมาก กลับหารถจากนครฯวิ่งขึ้นกรุงเทพฯและโคราชไม่ได้  หาตะกร้าขนไม่ได้

สำหรับเพื่อนเสี่ยวเกลอเอง  การวางแผน การเตรียมการ และการประสานงานก็สำคัญมากคะ   "ผิดแผน" ก็มีอยู่บ่อย

ปีหน้าก็ต้องลองกันใหม่เหมือนกัน  ถ้าได้ร่วมมือกันก็คงดีนะคะ

โชคดีค่ะ