สวัสดีครับ คุณเม้ง

ขอบคุณมากครับ ที่ขอให้หายเร็วๆ และเป็นอย่างนั้นจริงๆครับ ตอนนี้ 9 โมงตรง อาการักเสบหายเกือบจะปลิดทิ้งไปเลย อาการใข้ไม่เหลืออีกแล้ว และเมื่อคืนจึงเป็นอีกคืนหนึ่งที่หลับสบายในรอบ 4-5 คืนที่ผ่านมา  เช้านี้ผมสามารถทำความสะอาดใบหูได้แล้ว และพรุง่นี้คงจะเข้าร้านตัดผมได้

       ผมชอบที่คุณเม้งบอกว่า"เราควรอยู่ร่วมอย่างเข้าใจมากกว่าการอยู่ร่วมแบบเอาแต่ใจ" นั่นใช่เลยครับ ก็เพราะความเอาแต่ใจนี่แหละครับที่สร้างปํญหาให้เราอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

"หลักธรรมชาติ" คือหลักแห่ง"เหตุ"และ"ผล" ทุกอย่างในธรรมชาติย่อมอธิบายได้ด้วยตัวของมันเอง เพราะมันมีเหตุและผลอยู่ในตัวของมันอยู่แล้ว

เราสามารถเรียนรู้ทุกอย่างได้จากธรรมชาติ โดยไม่จำเป็นว่าเราต้อง"ฉลาดหลักแหลม" หรือ "เลห์เหลี่ยมแพรวพราว" แต่มันจำเป็นมากกว่าที่เราต้อง"ทำความเข้าใจ"ครับ

      เราลองมาเปรียบเทียบ"สังคมแห่งป่า" กับ "สังคมมนุษย์"กันหน่อยเป็นไร ซึ่งสองสังคมนี้มีระบบที่คล้ายกัน นั่นคือ

-  การพึ่งพา  (relation) สังคมต้องมีการพึ่งพาอาศัยกันและกัน อย่างเช่น พวกเถาวัลย์ ที่ไม่สามารถสร้างลำต้นที่ใหญ่และแข็งแรงเพื่อที่จะขึ้นไปรับแสงแดดได้ ก็ต้องพึ่งพาผู้อื่นที่ลำต้นแข็งแรงกว่า เพื่อที่จะเลื้อยขึ้นไปรับแสงแดดและในขณะเดียวกันการเลื้อยพันจากต้นนี้ไปหาต้นโน้นของมันก็จะช่วยยึดต้นไม้ต้นอื่นๆเข้าด้วยกัน ในยามที่ลมพัดแรงโอกาศที่ไม้ใหญ่จะหักโค่นนั้นมีมาก แต่เถาวัลย์ก็ช่วยมันใว้

-การแข่งขัน (competition) สังคมต้องมีการแข่งขัน เม็ดที่งอกใหม่ต้องแข่งขันกับตัวเองและกับผู้อื่น เพื่อที่จะเจริญเติบโตขึ้นไปรับแสงแดด ผู้ที่เติบโตช้าจะถูกผู้อื่นปิดบังเรือนยอด แสงแดดไม่พอ เจริญเติบโตได้ไม่เต็มที่ ลำต้นแคระแกน ตกเป็นอาหารของสัตว์และแมลงพื้นล่าง

-การทดแทน (succession) สังคมต้องมีการทดแทน ในสิ่งที่สูญเสียและขาดหายไป เมื่อไม้ใหญ่ล้มลงแสงแดดจะส่องผ่านพื้นล่างเพิ่มมากขึ้น เปิดโอกาศให้ไม้เล็กๆได้รับแสงแดดเพิ่มและเจริญเติบโตขึ้นทดแทนไม้ที่ล้มต่อไป

      จะเนิ่นนานแค่ใหน ธรรมชาติยังคงรักษาระบบของมันเองได้อย่างดีเยี่ยมและลงตัว ทุกอย่างมีจังหว่ะจะโคน ไม่มากเกินไปและไม่น้อยเกินไป  แต่เมื่อเราหันมาดูสังคมมนุษย์แล้ว มันช่างน่าอดสูเสียเหลือเกิน

สังคมช่างขาดความพอดี ทั้งมากเกินไป และน้อยเกินไป ภาพที่เราเห็นมากที่สุดก็คือ "การแข่งขัน" ที่แข่งกันแบบเอาเป็นเอาตาย ขาด"การพึ่งพาอาศัย" และไร้ซึ่ง"การทดแทน"ในสิ่งที่ขาดหาย  ธรรมชาติพยายามบอกอะไรเราหลายอย่าง แต่เราไม่เคยฟัง ไม่เคยหยุดคิด และไม่พยายามเรียนรู้ หลักแห่งเหตุและผล

ขอบคุณอีกครั้งครับคุณเม้ง   สิ่งที่ผมเรียนรู้คงไม่มีประโยชน์ใดๆเลย หากผมนั่งบ่นอยู่คนเดียว  จะดีกว่ามากเลย หากหลายคนจะร่วม "บ่น" ให้กันและกันฟัง