สวัสดีครับคุณ Conductor
- รอบสองครับ เก็บตกครับผม
- ผมชอบชุดนี้ของพี่ครับ
หลักสูตรการศึกษามาตรฐาน มุ่งเน้นไปที่การให้ความรู้พื้นฐานเพื่อดำรงชีวิตอยู่ให้ได้ แต่ในทางปฏิบัติกลับกลายเป็นการตอบคำถาม what (เพื่อสอบ เพื่อให้ผ่านหลักสูตร) ไม่ค่อยมีใครก้าวไปที่ how (how ทดลอง = what + action) ยิ่งกว่านั้น การข้ามไปสู่ why ยิ่งน้อยลงไปใหญ่ why เป็นเรื่องของการวิจัย เป็นการสร้างความเข้าใจอย่างถ่องแท้ และสร้างองค์ความรู้ใหม่
- เป็นเรื่องพิลึกเช่นกันที่จะบอกให้ "เด็ก" ที่ยังไม่มีเป้าหมายในชีวิตมาทำวิจัย แต่ว่า inquisitive minds ควรบ่มมาตั้งแต่เด็ก
- หาก เป็นการเรียนรู้ที่ได้ผล เวลาเรียนควรเข้าใจมากกว่าผู้สอน เวลาอ่านควรเข้าใจมากกว่าผู้เขียน เป็นเรื่องพิสดารมากที่เวลาอ่านหนังสือแล้วเชื่อตามผู้เขียนทั้งดุ้น ทั้งๆ ที่ผู้เขียนไม่ได้รู้จักเราเลย ไม่ได้เข้าใจสภาวะแวดล้อม/ข้อจำกัดของเราเลย
- เวลาอ่านหนังสือ เราสามารถอ่านแล้วค้นหาประเด็นที่ดีในสิ่งที่ผู้เขียนพยายามจะสื่อ แล้วนำมาปรับให้เข้ากับสภาวะแวดล้อม/ข้อจำกัดของเราได้ นั่นแหละคือที่ผมหมายความว่ารู้มากกว่าผู้เขียน เป็นความรู้ที่เกิดความความเข้าใจในสิ่งใหม่+สิ่งที่เป็นอยู่ จนนำไปสู่การกระทำที่เกิดประโยชน์ได้
- ทำให้น่าคิดมากๆ เลยทีเดียวว่าที่เราศึกษากันอยู่ตอนนี้ เราพยายามปรับสภาพเราให้ตรงกับหนังสือ แล้วตรวจเทียบคำตอบว่าตรงกับหนังสือ หรือไม่
- หรือว่า เราจะเลือกเส้นทางการนำสิ่งที่ได้จากในหนังสือมาทดลองแล้วประยุกต์ใช้ให้เข้ากับสภาพแวดล้อมของเรา
- บรรยากาศทางการเรียนผมว่าสำคัญมากๆ ตลอดจนการจุดประกายของคนที่จะแนะนำ เพื่อสร้างแรงจูงใจให้เด็กเดินด้วยตัวเอง อาจจะสำคัญกว่าการยืนสอนหน้าชั้น แต่จะเกิดภาวะนี้ได้ก็ต้องมีฐานรากที่ดีตั้งแต่ระดับครอบครัว ที่มีการฝึกให้หน่อจินตนาการของเด็กไม่หดหายไปก่อนที่เด็กจะเข้าสู่โรงแนะนำ (โรงสอน หรือเปล่าครับ อิๆๆ)
- เพราะว่า ครูไม่ได้อยู่กับเด็กตลอดที่จะช่วยย่อยกล้วยให้ละเอียดแล้วป้อนเข้าปาก เด็กต้องรู้จักปอกกล้วยเป็นแล้วกินเองนั้นคงไม่พอ เด็กต้องรู้จักการปลูกกล้วยเองได้ด้วย ในสภาพพื้นที่ต่างๆ พร้อมขยายพันธุ์กล้วยได้เอง
- ขอบคุณมากครับผม