hardware ซึ่ง
หน่วยจัดการอยู่ที่ส่วนกลาง
ทั้งดำเนินการ เสริมสมรรถนะ และติดตามประเมินผล
ล้าสมัยเกินไป
ผมทำงานกับจังหวัดซึ่งเป็นแขนขาของหน่วยจัดการส่วนกลางพบกับปัญหาเดียวกันมาครั้งแล้วครั้งเล่า
อ.สมชัย ฤชุพันธ์ ฟันธงมานานแล้วว่าระบบรวมอำนาจส่วนกลางที่ใช้ได้ผลมานานนั้น
ใช้การไม่ได้แล้ว
หน่วยจัดการที่น่าสนใจคือ
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาคประชาสังคมและชุมชน
นครศรีธรรมราชกำลังอดทนกับการเปลี่ยนผ่านของราชการส่วนกลางและภูมิภาค สู่ ท้องถิ่นและชุมชน 

แต่ก็มีความยากของมัน ที่ต้องฟันฝ่า

โรงเรียนคุณอำนวยเมืองนคร
(ก)ถูกกำหนดให้มีองค์ประกอบ
1)แกมบังคับจากส่วนราชการภูมิภาคหลักๆ
2)แกมบังคับจากราชการส่วนท้องถิ่น
3)อาสาสมัครจากภาคประชาสังคมและชุมชน
แกมบังคับคงเพิ่มประวัติศาสตร์ซ้ำรอยใหม่
อาสาสมัครใช่หาได้ง่ายๆ

(ข)ระบบงบประมาณประจำปีเอื้อต่อการทำงานรูทีน     แต่ไม่สอดคล้องกับงานนวัตกรรม
เป็นความยากที่เราฝ่าข้ามได้บ้างตอนทำนำร่อง        3ตำบล แต่คราวนี้ทำเชิงปริมาณ จะได้ถึง1ใน4หรือ?

การทำงานนำร่องกับพื้นที่/หน่วยจัดการที่เข้มแข็ง/พร้อมรับกับการเปลี่ยนแปลง ด้วยระบบงบประมาณราชการที่ไม่ใช่รายปีทั่วไป ย่อมง่ายกว่ามาก

ถ้าจัดการความรู้ ก็ต้องเลือกทำอย่างนั้น
ส่วนที่ยากๆให้คนไม่เข้าใจการจัดการความรู้ไปทำ ดีกว่า

เป็นธรรมชาติของการจัดการความรู้ ในส่วนของ ความรู้วิชาการ/ของคนที่ชอบการเปลี่ยนแปลง
และเป็นธรรมชาติของการจัดการความรู้ ในส่วนของ ความรู้ในการดำรงอยู่ของคนราชการที่เข้าใจระบบราชการ

hardwareนี้ อีกนาน.....